Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 192

Macnaha Erayada:

• Tanzil: waxaa loola jeedaa soo-dejinta Kitaabka (Qur’aanka) oo laga soo dejiyay xagga Eebbe.
• Rabbul-‘Aalamiin: Eebaha abuuray oo dhan, isagoo leh xukunkooda iyo maamulkooda, kuna barbaariya nicmadiisa.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay xaqiijinaysaa in Qur’aanka kariimka ah uu yahay kitaab laga soo dejiyay Eebaha abuuray dhamaan waxyaabaha jira, isagoo leh maamulkooda iyo barbaarintooda. Qur’aankani ma aha hadal dadku soo curiyeen, mana aha sheeko laga soo xigtey qof, ee waa waxyi Eebe u soo dejiyay Nebi Muxammad (SCW) si uu ugu hanuuniyo dadka iyo jinniga. Soo-dejintiisu waxay ka timid Eebaha kali ah, ee leh xigmadda iyo awoodda buuxda, kana sarreeya wax kasta oo la abuuray. Aayaddan waxay ku xoojinaysaa in Qur’aanku yahay run iyo xaq, isagoo ka ilaalsan wax is-beddel ah ama wax laga tirtiro, maxaa yeelay waa kitaab Eebaha caalamka oo dhan.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo:

1. Qur’aanku waa kitaab Eebe u soo dejiyay si gaar ah, taasoo muujinaysa inuu yahay hanuun aan khalad lahayn oo dadku ku nabadgalaan adduun iyo aakhiraba.
2. Aayaddan waxay ku dedejinaysaa inaan Qur’aanka ku kalsoonaanno, isla markaana aan ku camal farno, maxaa yeelay waa hadalka Eebaha abuuray wax kasta.
3. Waxay na baraysaa inaan Eebe u mahadnaqno nicmada Qur’aanka, isagoo noo soo dejiyay si aan ugu hanuunno jidka toosan, kana fogaanno baadiyaha.
4. Waxay kordhinaysaa iimaanka, marka aad ogaato in Qur’aanku yahay kitaab Eebe, oo aan ahayn wax dadku soo sameeyeen, taasoo dadka ku riyaaqaysa inay akhriyaan oo ay u dhawaaqaan si ay u helaan naxariistiisa.