Surah Asy-Syu'ara — Talata 209

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ذِكْرَىٰ (Dhikrā) – Isang paalala at pagpapaalaala.
• وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ (Wa mā kunnā ẓālimīn) – At hindi Kami kailanman naging mapaggawang ng kawalang-katarungan.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapaliwanag na ang pagpapadala ng Allah ng mga propeta at mga tagapagbabala sa bawat pamayanan ay isang anyo ng awa at katarungan. Hindi Niya winawasak ang anumang pamayanan maliban pagkatapos Niyang magpadala sa kanila ng mga sugo na nagbabala at nagpapaalala sa kanila tungkol sa mga kahihinatnan ng kanilang mga gawa. Ang mga babalang ito ay nagsisilbing paalala at gabay upang magising ang mga puso at magbalik-loob sa katotohanan. Pagkatapos nito, kung sila ay magpapatuloy sa kanilang pagmamatigas at pagtanggi, saka lamang darating ang parusa. Ang Allah ay hindi kailanman nagpaparusa sa mga tao nang walang paunang babala o paglilinaw ng katotohanan, sapagkat ang Kanyang katarungan ay ganap — hindi Niya pinaparusahan ang sinuman nang hindi pa nagagawa ang pagpapaliwanag at pagbibigay ng pagkakataon.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap — hindi Niya pinarurusahan ang sinuman nang walang paunang babala at paglilinaw ng katotohanan.
2. Ang pagpapadala ng mga propeta at mga banal na kasulatan ay isang malaking biyaya at awa mula sa Allah sa Kanyang mga nilikha.
3. Ang paalala at pagbabala ay mahalaga upang magising ang mga puso at magbalik sa tamang landas — kaya dapat nating pahalagahan ang mga paalala ng Qur'an at Sunnah.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na maging makatarungan sa ating pakikitungo sa iba, at huwag magmadali sa paghatol o pagpaparusa nang walang sapat na ebidensya at pagkakataon para sa paglilinaw.
5. Ang kaalaman na ang Allah ay hindi nagpapabaya sa Kanyang mga nilikha nang walang gabay ay nagpapalakas ng ating tiwala sa Kanyang karunungan at awa, at nag-uudyok sa atin na maging mapagpasalamat at masunurin sa Kanyang mga utos.