Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 209

Macnada Erayada:

• ذِكْرَى (Dikraa): Waano, xusuusin, iyo baraarujin.
• ظَالِمِينَ (Dhaalimiin): Kuwa gardaro ku falay, kuwa xaqa ka leexday.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku xiran tahay aayaddii hore oo ka hadlaysa caddibaadda ku timid ummadihii hore. Eebe wuxuu sheegayaa inuusan halaagin qoom iga mid ah ummadihii hore, ilaa uu u soo diro Rasuullo iyaga u digaya, una bishaaraynaya. Ujeeddada soo dirista Rasuullada waxay tahay waano iyo xusuusin dadka, si ay u baraarujaan oy u toobad keenaan, una galaan jidka toosan.

Markaas Eebe wuxuu yidhi: "Waxaanse ahayn kuwa gardaro wata" — macneheedu waa: Ma nihin Eebe gardaro ku falay dadka markaan caddibaadda ku dhigo, maxaa yeelay waxaan horay u soo gaadhsiinnay xujada (daliilka) iyo cudurdaarka iyaga, annagoo u soo diray Rasuullo iyo Kutub. Sidaas darteed, caddibaadda ku timid iyaga waa caddaalad ka dhalatay diidmadooda xaqa ka dib markii xujadu ku dhamaatay.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Eebe waa Caddaalad Badan: Aayaddan waxay na baraysaa in Eebe yahay Caddaalad ku filan, oon gardaro ku falayn cidna. Caddibaadda Eebe ma timaaddo illaa iyadoo xujo hore loo soo gaadhsiinay.
2. Muhiimadda Risalada: Waxay na tusinaysaa in Eebe uu diray Rasuullo dadka u diga, si aan dadku u odhan maalin Qiyaame: "Wax xusuusin ah naguma soo gaadhin." Tani waa raxmad Eebe oo dadka ku gaadhsiisay.
3. Xilka Dadka: Dadku waxay mas'uul ka yihiin falalkooda, waxaana lagu xisaabin doonaa marka xujadu ku dhamaato. Sidaas darteed, waa inaan ka faa'iidaystaa waanada Eebe ka hor inta aan caddibaadda la iman.
4. Naxariista Eebe: Soo dirista Rasuullada iyo waanada waa naxariis Eebe oo dadka ugu hogaaminaysa jidka toosan, waxayna ka mid tahay nimcooyinkiisa ugu weyn.