Sura Asz-Szu'ara — Werset 209

Znaczenie słów:

• ذِكْرَى (dhikrā) – przypomnienie, napomnienie, przestroga.
• وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ (wa mā kunnā ẓālimīn) – i nie byliśmy niesprawiedliwi (nie postąpiliśmy w sposób krzywdzący).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest kontynuacją i dopełnieniem poprzedniego zdania, w którym Bóg mówi o tym, że nie zniszczył żadnej wspólnoty, dopóki nie wysłał do niej ostrzegających posłańców. Werset ten wyjaśnia, że posłańcy przychodzili do ludzi jako przypomnienie i napomnienie (ذِكْرَى), aby obudzić ich sumienia, skłonić do refleksji i wskazać im drogę ratunku. Było to przejawem Bożego miłosierdzia i sprawiedliwości.

Następnie Bóg mówi: „I nie byliśmy niesprawiedliwymi” – co oznacza, że Bóg nie karze żadnego ludu bez wcześniejszego ustanowienia nad nim dowodu i bez wysłania do niego ostrzeżenia. Nie jesteśmy tymi, którzy postępują niesprawiedliwie, więc nie karzemy nikogo, zanim nie dotrze do niego jasne przesłanie. Kara nie spada na ludzi, dopóki nie zostanie im przedstawiona prawda i nie będą mieli możliwości jej przyjęcia lub odrzucenia. W ten sposób Bóg ustanawia swój argument przeciwko stworzeniom i odbiera im wszelką wymówkę.

Innymi słowy: Bóg zsyłał posłańców, aby ostrzegali i przypominali, a dopiero potem – jeśli ludzie trwali w niewierze i uporze – spadała na nich kara. Nie było to aktem niesprawiedliwości, lecz konsekwencją ich własnego wyboru, po tym jak otrzymali pełne ostrzeżenie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Sprawiedliwość Boga – Ten werset ukazuje, że Bóg jest w pełni sprawiedliwy i nie karze nikogo bez wcześniejszego ostrzeżenia. To uczy nas, że Bóg nie krzywdzi swoich stworzeń, a wszelka kara jest zasłużoną konsekwencją czynów.
2. Miłosierdzie Boże – Wysłanie posłańców i ksiąg przed karą jest dowodem ogromnego miłosierdzia Boga wobec ludzi. Bóg nie pozostawia człowieka bez przewodnictwa, lecz daje mu szansę na nawrócenie i zbawienie.
3. Odpowiedzialność człowieka – Człowiek nie ma wymówki przed Bogiem, ponieważ otrzymał ostrzeżenie i jasne przesłanie. To zachęca nas do refleksji nad naszym postępowaniem i do korzystania z daru rozumu oraz objawienia.
4. Nadzieja i zachęta do nawrócenia – Skoro Bóg nie karze bez ostrzeżenia, to każdy, kto usłyszy prawdę, ma szansę na zmianę swojego życia. To daje nadzieję wszystkim, którzy pragną powrócić do Boga.
5. Wartość przypominania – Słowo „przypomnienie” (dhikrā) wskazuje, że ludzie często zapominają o prawdzie, dlatego potrzebują ciągłego napominania. To uczy nas, że przypominanie innym o Bogu i Jego przykazaniach jest cennym uczynkiem, który może uratować ich od zguby.

Ten werset umacnia wiarę w mądrość Boga i Jego doskonałą sprawiedliwość, a także motywuje do życia w zgodzie z Jego nakazami, wiedząc, że każdy czyn będzie osądzony z pełną sprawiedliwością.