Surat Asy-Syu'ara — Ayat 209

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ذِكْرَىٰ (dzikrā): pepeling, pangeling-eling, utawa piwulang kanggo ngelingake.
• ظَالِمِينَ (zhālimīn): wong-wong kang tumindak ora adil utawa nganiaya.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab kahanan kang adil saka Allah. Sadurunge Allah numpes sawijining umat utawa pendhudhuk ing sawijining dhaerah, Panjenengane mesthi ngutus para rasul kanggo menehi pepeling lan peringatan marang wong-wong mau. Para rasul iku diutus supaya dadi pangeling-eling, supaya manungsa padha ngerti dalan kang bener lan bisa nylametake awake dhewe saka siksa. Sawise pepeling lan peringatan diwenehake, lagi ana keputusan saka Allah. Mula, Allah ora tau tumindak ora adil marang hamba-hamba-Ne. Panjenengane ora bakal nyiksa sawijining umat sadurunge ngirim rasul kanggo menehi penjelasan lan alesan kang cetha. Kabeh iku wis dadi bukti yen Allah iku Maha Adil lan ora pisan-pisan nganiaya hamba-Ne.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Adil, ora tau tumindak sewenang-wenang marang hamba-Ne.
• Allah tansah menehi kesempatan lan pepeling liwat para rasul sadurunge menehi siksa, supaya manungsa bisa ngerteni lan mertobat.
• Iki dadi pangeling kanggo kita supaya tansah nggatekake piwulang agama lan ora nglirwakake pepeling saka Allah.
• Kanthi ngerteni sifat adil lan welas asih Allah, kita dadi luwih seneng lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki tansah nuntun manungsa marang kabecikan lan keslametan.