Surat Asy-Syu'ara — Ayat 223

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُلْقُونَ (yulqūna): padha ngucapake, padha maringake, padha nyemplungake.
• السَّمْعَ (as-sam'a): pangrungu, yaiku apa kang dirungu saka swara ing langit dening para syaitan kanthi cara nyolong.
• اسْتِرَاقُ السَّمْعِ (istirāqus-sam'i): nyolong pangrungu, yaiku para syaitan ngupayakake ngrungokake kabar saka langit sadurunge diparingake marang para malaikat.
• الْمَلَأُ الْأَعْلَى (al-mala'ul-a'lā): para malaikat ing langit kang dhuwur, papan panggonane wahyu lan kabar gaib.
• الْكَهَنَةُ (al-kahanah): para dukun, yaiku wong-wong kang ngaku bisa ngerti bab gaib lan nampa kabar saka syaitan.
• كَاذِبُونَ (kādzibūna): padha goroh, padha ngapusi.

2) Katrangan isine ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake kahanane para syaitan lan wong-wong kang padha nampa kabar saka dheweke. Para syaitan iku padha nyolong pangrungu saka langit, yaiku ngupayakake ngrungokake kabar-kabar kang lagi dirembug dening para malaikat ing panggonan kang dhuwur. Kabar kang wis dirungu mau banjur padha diwenehake marang kanca-kancane saka manungsa, yaiku para dukun lan wong-wong kang padha ngaku ngerti bab gaib.

Nanging, kabar kang digawa dening para syaitan iku ora resik lan ora bisa dipercaya. Sanajan kadhang kala ana siji tembung kang bener, nanging banjur ditambahi goroh nganti atusan. Mulane, akehe para dukun iku padha goroh. Dheweke ora bisa dipercaya babagan kabar gaib, amarga apa kang diomongake iku campuran antarane kabar sethithik kang bener lan goroh kang akeh banget.

Dadi, ayat iki nuduhake yen bab gaib iku mung kagungane Allah SWT. Ora ana siji wae kang bisa ngerti bab gaib kajaba kanthi kersane Allah lan lumantar wahyu marang para nabi lan rasul. Para syaitan lan para dukun iku padha goroh lan ora bisa dipercaya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang percaya marang wong kang ngaku bisa ngerti bab gaib, kayata dukun, paranormal, utawa peramal. Amarga kabar-kabar kang digawa dening dheweke iku akeh gorohne.
• Kita kudu ngerti yen bab gaib iku mung kagungane Allah SWT. Ora ana kang bisa ngerti kajaba kanthi kersane Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku kitab kang bener lan bisa dipercaya, amarga kabar-kabar kang ana ing njeroné iku saka Allah SWT, dudu saka syaitan utawa dukun.
• Kita dielingake supaya tansah ngati-ati marang kabar-kabar kang ora jelas asale, lan supaya tansah ngandelake Al-Qur'an lan Sunnah minangka sumber kang bener.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak manungsa marang kajelasan lan kabeneran, lan nyingkiri bab-bab kang ora jelas lan goroh.