Surah Asy-Syu'ara — Talata 225

Paliwanag ng mga Salita:

• "Kulli wadin" – bawat lambak o landas.
• "Yahīmūn" – sila ay gumagala nang walang patutunguhan, tulad ng isang taong naliligaw sa disyerto na naglalakad nang walang direksyon.

Interpretasyon ng Talata:

O Muhammad, hindi mo ba nakikita ang kalagayan ng mga makata na ito? Sila ay gumagala sa bawat lambak ng katha at kasinungalingan—walang katatagan sa kanilang mga sinasabi. Minsan sila'y nagpupuri, minsan nama'y nanlalait; minsan sila'y nagsasabi ng totoo, ngunit kadalasan sila'y nagsisinungaling. Sila'y nahihibang sa pag-ibig, nanunuya, at pumapatol sa dangal ng mga tao—walang pinipili kung ito'y totoo o gawa-gawa lamang. Sila'y tulad ng isang taong naliligaw na naglalakad nang walang layunin sa bawat direksyon, hindi nananatili sa isang matuwid na landas. Ang kanilang mga tula ay bunga ng malikot na imahinasyon at hindi batay sa katotohanan, kaya't sila'y lumalayo sa patnubay ng Diyos.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang tunay na pananalita ay yaong nakabatay sa katotohanan at hindi sa kathang-isip lamang. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging matapat sa lahat ng ating sinasabi, sapagkat ang dila ay isang malaking biyaya na dapat gamitin sa kabutihan.
2. Ang mga taong walang paninindigan at lumulutang sa bawat usapan ay hindi mapagkakatiwalaan. Ang isang mananampalataya ay dapat maging matatag sa kanyang mga salita at gawa, tulad ng itinuro ng Qur'an na maging matuwid sa lahat ng pagkakataon.
3. Ang kagandahan ng Islam ay nakikita sa pag-iingat nito sa dangal ng tao—hindi nito pinapayagan ang paninirang-puri o ang pagpapakalat ng kasinungalingan, bagkus ay hinihikayat tayo nitong magsalita nang may kabutihan at mag-iwan ng positibong epekto sa lipunan.
4. Ang pagiging malikhain ay hindi masama, ngunit dapat itong gamitin sa paglilingkod sa katotohanan at hindi sa pagpapalaganap ng kasamaan. Ang isang Muslim ay maaaring maging mahusay sa sining at panitikan, ngunit sa paraang naaayon sa mga aral ng Islam.