سورت شعراء — آیت 23

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• رَبّ: پالونکی، روزي ورکوونکی، مالک او تدبير کوونکی.
• الْعَالَمِينَ: ټول مخلوقات، يعنې هر هغه څه چې له الله پرته نور ټول شته دي؛ انسانان، پېریان، فرښتې، حيوانات، نباتات او ټول کاينات.

د آيت تفسير:

فرعون د موسیٰ عليه السلام له دې خبرې وروسته چې هغه ورته وويل: "زه د رب العالمين رسول يم"، په تعجب او استهزاء سره يې وپوښتل: "رب العالمين څه شی دی؟" يعنې هغه څوک دی چې ته ادعا کوې چې زه د هغه رسول يم؟ فرعون دا پوښتنه د حقيقت د پېژندلو لپاره نه وه کړې، بلکې د مسخرو او خلکو د ګمراه کولو په نيت يې وکړه، ځکه هغه ځان ته د "رب اعلی" لقب ورکړی و او نه يې غوښتل چې د الله ربوبيت ومني. هغه غوښتل چې د موسیٰ عليه السلام په خبرو کې خلک شکمن کړي او وښيي چې داسې يو څوک نه شته چې د ټول عالم رب وي.

فايدې او عبرتونه:

1. د باطل پلويان اکثراً د حق د پېغام په مقابل کې د استهزاء او مسخرو لاره غوره کوي، خو مؤمن بايد په خپل حق خبره کلک ودرېږي.
2. دا آيت د توحيد په باب يو بنسټيز درس راکوي چې الله تعالی د ټولو مخلوقاتو رب، مالک او پالونکی دی، او هيڅوک له هغه پرته د عبادت وړ نه دی.
3. د پوښتنې کولو اجازت په دين کې شته، خو پوښتنه بايد د زده کړې او حقيقت د موندلو په نيت وي، نه د شک او فساد د خپرولو لپاره.
4. دا آيت مسلمانانو ته دا هم ښيي چې د الله په لاره کې له سختو دښمنانو سره مخامخ کېدل د پېغمبرانو لاره ده، او صبر او استقامت بریاليتوب ته رسوي.