سوره شعرا — آیه 26

معانی کلمات:

• رَبُّكُمْ: پروردگار شما، آفریدگار و مدبّر شما.
• آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ: پدران پیشین و نیاکان نخستین شما.

تفسیر آیه:

حضرت موسی علیه السلام در ادامه گفتگوی خود با فرعون، برای روشنتر شدن حقیقت و ابطال ادعای فرعون که خود را ربّ و پروردگار مردم معرفی میکرد، فرمود: پروردگاری که من شما را به سوی او دعوت میکنم، همان پروردگار شما و پروردگار پدران و نیاکان نخستین شماست. او کسی است که شما و تمام نسلهای پیشین را آفریده، پرورش داده و روزی داده است. این سخن بدان معناست که فرعون که خود مخلوق و آفریده شده است و روزی او به دست خداست، چگونه میتواند ادعای ربوبیت کند؟ خدایی که شایسته پرستش است، کسی است که خالق و مدبّر همه عالم و آدمیان از آغاز تا کنون باشد، نه موجودی ضعیف و فانی مانند فرعون.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید در ربوبیت: این آیه به ما میآموزد که تنها خداوند متعال، پروردگار و مدبّر همه موجودات است و هیچ کس جز او شایسته ربوبیت و پرستش نیست.
2. پندپذیری از تاریخ: یادآوری پدران و نیاکان نخستین، انسان را به تفکر در سرنوشت گذشتگان وامیدارد و نشان میدهد که همه انسانها در برابر خداوند یکساناند و هیچ کس بر دیگری برتری ندارد مگر به تقوا.
3. شجاعت در بیان حق: حضرت موسی با وجود قدرت ظاهری فرعون، بدون ترس و با استدلالی روشن، باطل بودن ادعای او را آشکار ساخت. این درس بزرگی برای مؤمنان است که در راه حق، از هیچ قدرتی نهراسند و حق را با صراحت بیان کنند.
4. شناخت خدا از طریق آفرینش: توجه به آفرینش خود و نیاکان، یکی از راههای فطری و عقلی شناخت خداوند است که انسان را به ایمان و توحید رهنمون میشود.