ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 26

คำอธิบายคำศัพท์:

• ร็อบบุลอะละมีน (พระเจ้าแห่งสากลโลก) – ในที่นี้หมายถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสร้างและปกครองทุกสิ่ง
• อาบาอิกุมุลเอาวะลีน (บรรพบุรุษของพวกท่านในยุคแรกเริ่ม) – หมายถึงบรรพบุรุษรุ่นก่อน ๆ ที่ล่วงลับไปแล้ว

การตีความหมาย:

เมื่อฟิรเอาน์กล่าวหามูซาว่าเขาบิดเบือนความจริงและกล่าวถึงพระเจ้าที่ไม่เคยมีใครรู้จัก มูซาจึงตอบโต้ด้วยการชี้แจงให้กระจ่างว่า พระเจ้าที่เขากล่าวถึงนั้นคือพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาเองและบรรพบุรุษของพวกเขาที่มีชีวิตอยู่ในยุคก่อน ๆ พระองค์คือผู้ทรงสร้างพวกเขาขึ้นมาและทรงเลี้ยงดูพวกเขาด้วยความโปรดปรานต่าง ๆ ดังนั้นการที่พวกเขาหันไปเคารพบูชารูปปั้นหรือสิ่งอื่นใดที่ถูกสร้างขึ้นมา จึงเป็นการหลงผิดอย่างชัดเจน เพราะพวกเขาควรเคารพภักดีต่อพระผู้สร้างที่แท้จริงเพียงพระองค์เดียวเท่านั้น

เมื่อฟิรเอาน์ได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกจนปัญญาที่จะโต้แย้ง เพราะเขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าพระเจ้าของพวกเขาคือผู้ที่สร้างพวกเขาขึ้นมา เขาจึงเปลี่ยนประเด็นและกล่าวหามูซาว่าเป็นบ้า เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของผู้คนไม่ให้คิดตามคำพูดของมูซา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การย้ำเตือนถึงพระเจ้าผู้ทรงสร้างและเลี้ยงดูเรา เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปลูกฝังศรัทธาในจิตใจมนุษย์ เพราะทุกคนล้วนตระหนักดีถึงความโปรดปรานที่ตนได้รับจากพระองค์
2. การเผชิญหน้ากับผู้ที่ดื้อรั้นต่อความจริง เราควรใช้เหตุผลและหลักฐานที่ชัดเจนในการโต้แย้ง แม้พวกเขาจะพยายามบิดเบือนหรือกล่าวหาเราอย่างไม่เป็นธรรมก็ตาม
3. ความจริงไม่สามารถถูกปกปิดได้ตลอดไป แม้ผู้ปกครองที่กดขี่จะพยายามใช้กำลังและอำนาจเพื่อระงับเสียงแห่งความจริง แต่สุดท้ายความจริงก็จะปรากฏและชนะเสมอ
4. การยึดมั่นในความจริงและความกล้าหาญในการประกาศสัจธรรม แม้ต้องเผชิญกับอุปสรรคและการข่มขู่ เป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้ศรัทธาทุกยุคทุกสมัย