Surat Asy-Syu'ara — Ayat 26

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَبُّكُمْ : Pangeranmu, yaiku Allah kang ngopeni lan ngurus kabeh makhluk.
• رَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ : Pangerané para leluhurmu kang biyen-biyen, yaiku wong-wong tuwa sadurungé kowe padha lair.
• آبَاء : Para bapak, para leluhur.

2) Tegesing ayat:

Nabi Musa 'alaihissalam mangsuli marang Fir'aun lan wong-wong kang padha nyembah saliyané Allah. Dhèwèké ngendika: "Pangeran kang dakajak kowe padha nyembah iku yaiku Allah, Pangeranmu lan Pangerané para leluhurmu kang wis kepungkur." Tegesé, Allah iku kang nitahake kowe kabeh lan uga nitahake para bapak-bapakmu lan para leluhurmu kang biyen-biyen. Dadi, kepriye kowe kok padha nyembah barang kang mung dadi titah, kaya déné brahala utawa Fir'aun dhéwé kang uga duwé bapak lan leluhur kang wis padha mati? Sing bener, kang kudu disembah iku Allah kang Maha Kuwasa, kang urip langgeng, ora mati, lan kang nguwasani kabeh makhluk.

Saka omongan iki, Fir'aun banjur ngerti yèn dhèwèké wis kalah ing padudon lan ora bisa mbantah argumentasine Nabi Musa. Nanging amarga saka gumedhéné lan angkuhé, dhèwèké malah nggolongake Nabi Musa minangka wong edan, minangka dalih kanggo nutupi kalahé.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn Allah iku Pangerané kabeh manungsa, ora mung Pangerané wong kang isih urip saiki, nanging uga Pangerané para leluhur kang wis kepungkur. Iki nuduhake yèn kekuwasaané Allah iku langgeng lan ora kena owah.
• Kita dielingake supaya ora nyembah marang makhluk, apa manèh makhluk kang uga duwé bapak lan leluhur kang wis mati. Sing pantes disembah mung Allah kang Maha Tunggal.
• Ayat iki uga mulangake yèn wong kang angkuh lan gumedhe kaya Fir'aun iku biasané ora gelem ngakoni bebener, malah nggolèk-nggolèk alesan kanggo nolak. Mula, kita kudu tansah andhap asor lan gelem nampa bebener.
• Kanthi mangerteni yèn Allah iku Pangerané para leluhur kita, kita dadi luwih cedhak lan tresna marang agama Islam, amarga agama iki dudu barang anyar, nanging agama kang wis diwarisake saka para nabi lan para leluhur kang saleh.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur lan tambahé iman, amarga kita ngerti yèn Allah kang ngurus kita iku uga ngurus para leluhur kita, mula kita ora perlu wedi lan kuwatir anggoné ngabdi marang Panjenengané.