Sura Asz-Szu'ara — Werset 33

Znaczenie słów:

• وَنَزَعَ – wyciągnął, wyjął
• يَدَهُ – swoją rękę
• بَيْضَاء – biała, jaśniejąca
• لِلنَّاظِرِينَ – dla patrzących, dla obserwatorów

Tafsir (interpretacja):

Po tym, jak Musa (Mojżesz, pokój z nim) rzucił swój laskę i zamieniła się ona w prawdziwego węża, nie zaś w złudzenie, jak to czynili czarodzieje, wyciągnął swoją rękę z zanadrza swojej szaty. I oto ukazała się ona biała, jaśniejąca światłem, które oślepiało wzrok patrzących. Była to biel niezwykła, nie zaś biel choroby skóry, jaką jest trąd czy bielactwo. Było to światło cudowne, które rozświetlało otoczenie i budziło podziw oraz zachwyt wszystkich obecnych. Ten znak był dowodem prawdziwości posłannictwa Musy i potwierdzeniem, że to, co czyni, pochodzi od Boga, a nie jest czarami ani iluzją.

Korzyści płynące z tej wersety:

• Ten werset ukazuje nam, że Bóg wspiera swoich posłańców cudami, które przewyższają możliwości ludzi i dowodzą prawdziwości ich misji.
• Uczy nas, że wiara opiera się na dowodach i jasnych znakach, a nie na ślepym naśladownictwie.
• Przypomina nam o potędze Boga, który jest w stanie uczynić rzeczy niezwykłe i ponadnaturalne, aby poprowadzić ludzi ku prawdzie.
• Zachęca nas do refleksji nad cudami zawartymi w Koranie i we wszechświecie, które są dowodem na istnienie Stwórcy i Jego doskonałą moc.
• Pokazuje, że prawda zawsze zwycięża nad fałszem, a Bóg wspiera swoich wiernych sług w sposób, którego się nie spodziewają.