Surat Asy-Syu'ara — Ayat 33

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَنَزَعَ (wa naza'a): nyopot utawa ngetokake.
• يَدَهُ (yadahu): tangane.
• فَإِذَا (fa idza): banjur dumadakan.
• هِيَ (hiya): dheweke (tangane).
• بَيْضَاءُ (baidha'): putih.
• لِلنَّاظِرِينَ (lin-naazhiriin): kanggo wong-wong kang padha ndeleng.

2) Katrangané ayat:

Nabi Musa 'alaihissalam ngetokake tangane saka ing kanthonge utawa ing panggonan kang ana ing sandhangane. Bareng tangane wis metu, dumadakan tangane iku putih mencorong banget. Putihe tangane iku dudu putih amarga lara bela utawa sopak, nanging putih kang kebak cahya lan padhang. Saben wong kang ndeleng tangane Nabi Musa mesthi padha gumun lan kaget, amarga putihe iku kaya putihé salju, ngetokake sorot cahya kang padhang. Iki minangka salah sijine mukjizat kang diparingake Allah marang Nabi Musa 'alaihissalam, kanggo mbuktekake marang Fir'aun lan para tukang sihir yen Nabi Musa iku pancen utusane Allah. Mukjizat iki ora bisa ditiru dening para tukang sihir, amarga iki dudu sihir utawa apus-apus, nanging kedadeyan kang nyata saka kersane Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang. Dheweke bisa ngowahi tangane Nabi Musa dadi putih mencorong tanpa sebab kang lumrah, mung saka kersane.
• Mukjizat iki dadi bukti yen Nabi Musa iku pancen utusane Allah, lan dadi pambeda antarane mukjizat kang sejati lan sihir kang goroh.
• Kita padha dielingake yen kekuwatane Allah iku ngluwihi kabeh kekuwatan manungsa. Para tukang sihir ora bakal bisa nandhingi kekuwatane Allah.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa gumun lan tambah iman marang wong kang maca lan ngrenungake, amarga ngerti yen Allah iku bisa nindakake apa wae kang dikarepake.
• Kita padha diajak supaya tansah percaya lan yakin marang kekuwatane Allah, lan ora wedi marang kekuwatan manungsa kang sipate sementara.