سورت شعراء — آیت 34

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• الْمَلَإِ: د قوم سرداران، مشران او مخور کسان.
• حَوْلَهُ: د هغه په شاوخوا کې، یعنې د فرعون نږدې درباریان او سلاکاران.
• سَاحِرٌ عَلِيمٌ: تکړه او ډېر ماهر جادوګر.

تفسیر:

کله چې حضرت موسیٰ علیه السلام خپله معجزه (اړول شوی امسا) وړاندې کړه او د فرعون د جادوګرانو رسوايي څرګنده شوه، فرعون د خپل قوم د مشرانو او نږدې درباریانو پام ځان ته واړاوه او هغوی ته یې وویل: "دا سړی (موسیٰ) یو تکړه او ډېر ماهر جادوګر دی." فرعون دا خبره د دې لپاره وکړه چې خپل قوم له موسىٰ علیه السلام څخه ووېروي او هغوی د هغه د معجزې له منلو منع کړي. هغه غوښتل چې د موسىٰ علیه السلام معجزه د جادو په توګه وښيي، نه د الله تعالی د قدرت په توګه، ترڅو خلک د هغه پر رسالت شک وکړي او د فرعون پر واکمنۍ باندې باور ولري. فرعون په دې خبرې سره غوښتل چې د موسىٰ علیه السلام د پیغام اغېز کم کړي او خپل قوم د هغه په مقابل کې راټول کړي.

فايدې:

• دا آیت ښیي چې باطل (فرعون) کله چې د حق (موسىٰ علیه السلام) د معجزې په وړاندې عاجزه شي، نو د خلکو د ګمراه کولو لپاره دروغو او تهمتونو ته مخه کوي. مومنان باید د داسې چلونو څخه خبر وي او پر خپل ایمان کلک ودرېږي.
• فرعون د موسىٰ علیه السلام معجزه د جادو په توګه معرفي کړه، خو الله تعالی د هغه پلانونه شنډ کړل. دا ثابتوې چې د الله تعالی مرسته د باطل دسیسو په وړاندې تل د حق ملاتړ کوي.
• دا آیت د مشرانو او اغېزمنو کسانو رول ته اشاره کوي چې د خلکو په فکر او عمل باندې ژور اغېز لري؛ نو باید داسې مشران وي چې خلک حق ته رهبري کړي، نه د باطل لوري ته.
• د فرعون دا خبره دا هم ښیي چې کله انسان له حق څخه مخ واړوي، نو د خپلې ګمراهۍ د توجیه کولو لپاره به هر ډول تهمت او درواغ وکاروي، خو حقیقت به تل روښانه پاتې شي.