Surja Esh-Shu'ara — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• el-mele' (الْمَلَإِ): paria, udhëheqësit dhe njerëzit e mëdhenj të popullit.
• sâhir (سَاحِرٌ): magjistar, ai që praktikon magjinë.
• alim (عَلِيمٌ): i dijshëm, i aftë dhe i përsosur në dije.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) i tregoi Faraonit mrekullitë e mëdha – shndërrimin e shkopit në gjarpër dhe dritën e bardhë të dorës së tij – Faraoni u tremb se populli i tij mund të besonte në Musain. Prandaj, ai u kthye nga paria dhe udhëheqësit që ishin rreth tij dhe u tha atyre, duke u përpjekur t'i bindë se Musai nuk ishte profet i dërguar nga Zoti, por vetëm një magjistar i aftë dhe i dijshëm në magji. Ai donte t'i paralajmëronte se Musai po përdorte magjinë për t'i mashtruar njerëzit dhe për t'i nxjerrë ata nga vendi i tyre, duke i bërë të dyshonin në çdo gjë që Musai sillte. Në këtë mënyrë, Faraoni u përpoq të ndikonte tek paria e tij dhe t'i mbante ata në anën e tij, duke i frikësuar nga pasojat e besimit në Musain.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dinakëria e të padrejtëve: Faraoni u përpoq ta paraqiste të vërtetën si të rreme dhe mrekullinë si magji, për të shpëtuar fronin e tij. Kjo na mëson se të padrejtët shpesh përdorin fjalë të bukura dhe justifikime të rreme për t'i larguar njerëzit nga e vërteta.
2. Fuqia e fjalës tek udhëheqësit: Faraoni iu drejtua "el-mele'" (parisë) sepse e dinte se nëse i bind ata, populli i thjeshtë do t'i ndiqte. Kjo tregon se ndikimi te udhëheqësit dhe njerëzit me peshë është çelësi për të ndryshuar mendimin e masave.
3. Qëndrueshmëria e të vërtetës: Pavarësisht përpjekjeve të Faraonit për ta paraqitur Musain si magjistar, e vërteta e Musait ishte e qartë dhe e pathyeshme. Kjo na mëson se e vërteta gjithmonë triumfon, edhe kur armiqtë përpiqen ta fshehin atë me akuzat e tyre të rreme.
4. Mësim për besimtarët: Kur njerëzit e së vërtetës përballen me akuzat e padrejta, ata nuk duhet të frikësohen, sepse Zoti është me ta dhe do t'i mbështesë, ashtu siç mbështeti Musain kundër Faraonit.