سورت شعراء — آیت 37

د کلمو معناګانې:

• سَحّار: ډېر ماهر جادوګر، هغه څوک چې په جادو کې ډېر تکړه وي.
• علیم: ډېر پوه، هغه څوک چې د جادو په فن کې بشپړ مهارت او پوهه ولري.

د آیت تفسیر:

فرعون ته د هغه مشاورینو او درباریانو وویل: ته د موسى او هارون خبره وځنډوه، او خپل لښکرې د جادوګرو د راټولولو لپاره ښارونو ته ولېږه، ترڅو هغوی تا ته ټول هغه جادوګر راولي چې په جادو کې ډېر ماهر، تکړه او بشپړ پوه وي. دوی غوښتل چې د موسى عليه السلام په مقابله کې تر ټولو غوره او پیاوړي جادوګر راجمع کړي، ځکه چې دوی فکر کاوه چې موسى عليه السلام هم يو جادوګر دی او د دوی جادوګر به پرې برلاسي شي. دا د فرعون د ځواک او د هغه د نظام د ظاهري عظمت ښکارندويي کوي، خو دوی نه پوهېدل چې د موسى عليه السلام معجزه د الله له طرفه ده او هېڅ جادوګر يې نشي مقابله کولای.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د حق په مقابل کې د باطل پلويان تل د خپلو وسايلو او امکاناتو په راټولولو هڅه کوي، خو حق تل بریالی وي ځکه چې د الله تعالى ملاتړ ورسره وي.
2. د دښمن د قوت او امکاناتو څخه مه وېرېږئ، ځکه چې الله تعالى خپل پيغمبرانو او مؤمنانو ته تل د دښمنانو د مقابلې توان ورکړی دی.
3. دا چې فرعون د جادوګرانو په راټولولو پسې شو، دا د هغه د عجز او ناتوانۍ ښکارندويي ده، ځکه چې هغه د الله له معجزې سره د مقابلې لپاره يوازې انساني وسايل لرل، خو د الله قدرت له ټولو وسايلو لوړ دی.
4. مؤمن بايد په الله باندې توکل وکړي او پوه شي چې هر څومره چې د باطل پلويان قوي او منظم وي، د الله مرسته د حق پلويانو سره ده او بريا به تل د مؤمنانو وي.