سوره شعرا — آیه 37

معانی کلمات:

• سَحّار: ساحرِ بسیار ماهر و چیرهدست در سحر.
• علیم: دانا و آگاه به فنون سحر.

تفسیر آیه:

فرعون پس از شنیدن دعوت موسی و هارون علیهماالسلام و دیدن نشانههای الهی، به جای ایمان آوردن، به فکر مقابله با سحر و جادوی آنان افتاد. در این آیه، قوم و درباریان فرعون به او پیشنهاد دادند که کار موسی و هارون را به تأخیر بیندازد و مأمورانی به شهرها بفرستد تا تمام ساحرانِ ماهر و کارآزمودهای را که در فن سحر مهارت کامل دارند، گرد آورند و نزد او بیاورند تا در برابر معجزه موسی بایستند و او را شکست دهند. آنان میخواستند با جمعآوری بهترین ساحران، قدرت سحر را در برابر قدرت الهی قرار دهند، غافل از اینکه سحر هرگز نمیتواند در برابر معجزه الهی پیروز شود.

فواید و پیامهای آیه:

1. پیروزی حق بر باطل: این آیه نشان میدهد که هرچند باطل با تمام توان و امکانات خود به میدان بیاید، اما در برابر قدرت الهی حق، ناتوان و شکستخورده است. ساحران با همه مهارتشان نتوانستند در برابر معجزه موسی علیهالسلام کاری از پیش ببرند.
2. آزمایش الهی: خداوند با این صحنه، بندگانش را میآزماید تا مشخص شود چه کسی با دیدن حق، ایمان میآورد و چه کسی در برابر آن میایستد. ساحران پس از دیدن معجزه واقعی، ایمان آوردند و این نشان میدهد که حقیقتطلبی در نهاد انسانهاست.
3. امیدواری به یاری خدا: مؤمنان نباید از جمع شدن دشمنان و تجهیز آنان هراس داشته باشند، زیرا خداوند با کسانی است که در راه او گام برمیدارند و وعده نصرت او حتمی است.
4. عاقبت کفر و تکبر: فرعون با همه قدرت و جمعآوری ساحران، نتوانست جلوی اراده الهی را بگیرد و سرانجام خود و یارانش غرق شدند. این درس عبرتی است برای همه مستکبران که در برابر حق تسلیم شوند.