Surja Esh-Shu'ara — Ajet 37

Kuptimi i fjalëve:

• Sah-har (سَحَّار): magjistar i aftë, që e zotëron magjinë në shkallë të lartë.
• Alim (عَلِيم): i dijshëm, i përpiktë në njohuritë e magjisë.

Tefsiri i ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) dhe vëllai i tij Haruni (paqja qoftë mbi të) iu paraqitën Faraonit me thirrjen drejt besimit në Allahun Një, Faraoni u frikësua për pushtetin e tij dhe kërkoi këshillën e rrethit të tij. Ata i sugjeruan që t'i shtyjë përkohësisht çështjen e Musait dhe Harunit, e ndërkohë të dërgojë në të gjitha qytetet njerëz të besuar që t'i mbledhin të gjithë magjistarët më të shquar dhe më të dijshëm në artin e magjisë, në mënyrë që t'i sjellin atij magjistarë që e tejkalojnë Musain në këtë fushë dhe ta mposhtin atë me magjinë e tyre. Ky ishte plani i tyre për t'u përballur me mrekullinë e Allahut me magji njerëzore, pa e ditur se fuqia e Allahut është mbi çdo fuqi tjetër.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na tregon se armiqtë e së vërtetës shpesh përdorin të gjitha mjetet e tyre materiale dhe njerëzore për ta luftuar atë, por Allahu i madhërishëm i shkatërron planet e tyre dhe e lartëson fenë e Tij.
• Mësojmë se thirrja drejt Allahut kërkon durim dhe vendosmëri, sepse e vërteta triumfon edhe kur kundërshtarët mbledhin gjithë fuqinë e tyre.
• Ajeti na kujton se dituria dhe aftësitë njerëzore, sado të mëdha qofshin, mbeten të kufizuara përballë fuqisë së Allahut, i cili i dërgon ndihmën e Tij të dërguarve të Tij në momentin më të vështirë.