Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• سَحَّارٍ: Saaxir aad u xirfad badan oo saxarka ku xeeldheer.
• عَلِيمٍ: Mid aqoon ku dheeraday saxarka, kuna takhasusay si qoto dheer.

Tafsiirka:

Kani waa hadalkii dadkii Fircoon oo ku yidhi isaga markay ka cabsadeen in Muuse iyo Haaruun ay ka adkaadaan saaxiriintiisa: "Dib u dhig xaalka Muuse iyo Haaruun, hana go'aamin inta ka hor, ee dir kuwa wax soo ururiya magaalooyinka dalka oo dhan, si ay kuugu soo kulmiyaan saaxiriin kasta oo aad u xirfad badan oo saxarka si qoto dheer u yaqaan, kuwaas oo kaa caawin kara inay ka adkaadaan Muuse saxarkiisa." Waxay doonayeen inay soo xiraan saaxiriintii ugu xoogga badnaa si ay uga guuleystaan isku daygaas, iyagoo u malaynaya in saxarkoodu uu ka sarreeyo waxa Muuse (CS) la yimid.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Dulmigu wuxuu isku dayaa inuu isku xoojiyo wixii uu ku qabsan karo, laakiin xaqa Eebe ayaa ka sarreeya oo ka adkaada kulli xoogga.
2. Qofka xaqa ku sugan waa inuu ku kalsoonaadaa Eebe oo uusan ka cabsan tabashada cadawga, maxaa yeelay guusha waxay ka timaadaa Eebe oo kaliya.
3. Isku soo ururinta xoogga iyo qorshaynta waa wax la oggol yahay haddii loo adeegsado xaqa, laakiin haddii loo adeegsado baadilka waa lagu guuldarreystaa.
4. Eebe waa ka xoreeyaa addoomadiisa mu'miniinta ah cadowgooda, sida uu uga xoreeyay Muuse saaxiriintii Fircoon, taasoo muujinaysa in xaqa uu had iyo jeer ka guuleysto baadilka.