Сураи Аш-Шуара — Оят 68

1. Маънои калимаҳо:

— Ал-Азиз: Ғолиб ва тавонманд, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.

— Ар-Раҳим: Меҳрубон ва бахшанда, ки ба бандагони худ раҳмат мекунад.

1. Тафсири оят:

Парвардигори ту, эй Паёмбар, ҳамоно Ғолиби тавонманд аст, ки душманонашро ба сахтӣ ҷазо медиҳад ва аз онҳо интиқом мегирад. Ҳамчунин Ӯ ба бандагони муъмини худ меҳрубон аст ва онҳоро аз азобу ҳалокат наҷот медиҳад. Ӯ бо иззату қудрати худ кофиронро, ки паёмбаронро дурӯғ мебароварданд, нобуд кард ва бо раҳмати худ Мӯсо ва ҳамаи онҳоеро, ки бо ӯ буданд, аз дасти Фиръавн раҳоӣ бахшид. Пас, Парвардигор ҳам қудратмандест, ки аз душманон интиқом мегирад, ва ҳам меҳрубонест, ки ба бандагони муъмини худ раҳм мекунад ва онҳоро наҷот медиҳад.

1. Фоидаҳо:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки Худованд ҳам Ғолиби тавонманд аст ва ҳам Меҳрубону Бахшанда. Ӯ ҳеҷ гоҳ аз адолат дур намешавад ва ҳеҷ гоҳ бандагони худро танҳо намегузорад.

— Ҳар кас ба Худо таваккул кунад ва ба Ӯ паноҳ барад, аз дасти ҳар золиму ситамгар наҷот меёбад, зеро Ӯ Ғолиби тавонманд аст.

— Раҳмати Худо ба муъминон наздик аст ва ҳар кас аз гуноҳ тавба кунад, Худо ӯро мебахшад, зеро Ӯ Меҳрубони Бахшанда аст.

— Ин оят ба мо умед мебахшад, ки ҳарчанд душманон тавонманд бошанд ҳам, Худо аз онҳо тавонмандтар аст ва муъминонро наҷот медиҳад.

— Худоро бо сифатҳои Ғолиб ва Меҳрубон шинохтан моро ба Ӯ наздиктар мекунад ва дар дилҳо муҳаббату умед ба вуҷуд меорад.