Surat Asy-Syu'ara — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَوَلَمْ يَرَوْا: Apa ora padha ndeleng lan mikir?
• الْأَرْضِ: Bumi, lemah panggonan tuwuh tanduran.
• أَنبَتْنَا: Ingsun (Allah) nuwuhake, nukulake.
• زَوْجٍ: Jinise, pasangan, warna.
• كَرِيمٍ: Becik, apik, mupangati.

1. Tafsir ayat:

Apa wong-wong kafir iku isih padha ngeyel ing kekafirane, ora gelem mikir lan ora padha nggatekake bumi iki? Ing bumi iki Ingsun (Allah) wis nuwuhake maneka warna tanduran kang endah rupane lan akeh mupangate. Ana tanduran kang bisa dipangan manungsa, ana uga kang bisa dipangan kewan-kewan. Kabeh iku ora ana kang bisa nuwuhake kajaba mung Allah, Pangeran semesta alam. Tanduran-tanduran kang thukul saka lemah iku dadi tandha kang cetha banget yen Allah iku Maha Kuwasa, sampurna kuwase. Saka tanduran-tanduran mau, manungsa bisa njupuk piwulang yen Allah iku siji-sijine kang pantes disembah. Nanging, akeh banget saka wong-wong mau kang ora padha percaya marang kekuwasane Allah. Lan satemene Pangeranmu iku Maha Menang lan Maha Welas, kang rahmat-e nyakup samubarang.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajak manungsa supaya gelem mikir lan nggatekake alam sakupenge, amarga ing kono ana tandha-tandha gedhe bab kekuwasane Allah.
• Tanduran kang thukul ing bumi iku bukti nyata yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas marang makhluke, amarga nyedhiyakake pangan kanggo manungsa lan kewan.
• Ndeleng lan mikirake alam bisa nambahi iman lan rasa syukur marang Allah.
• Ayat iki mulangake yen wong kang ora gelem mikir lan nggatekake tandha-tandha kekuwasane Allah iku kalebu wong kang rugi.
• Kabeh nikmat ing bumi iki saka Allah, mula kita kudu tansah syukur lan nindakake kabecikan supaya dadi wong kang oleh rahmat lan kanugrahan saka Allah.