سوره شعرا — آیه 7

معانی کلمات:

• زَوْجٍ: در اینجا به معنای نوع و گونه است.
• کَرِیمٍ: به معنای نیکو، باارزش و سودمند.

تفسیر آیه:

آیا این کافران به زمین نمینگرند که ما در آن چه اندازه از هر نوع گیاه نیکو و سودمندی رویاندهایم؟ گیاهانی که نه تنها برای انسانها بلکه برای چهارپایان نیز منافع فراوانی دارند و از هر جهت زیبا و ارزشمندند. این رویاندن گیاهان از زمین خشک و بیجان، خود نشانهای روشن از قدرت بیپایان پروردگار جهانیان است. هیچ کس جز او قادر به چنین کاری نیست و این خود دلیلی آشکار بر یگانگی و توانایی اوست. با این حال، بیشتر مردم از این نشانههای الهی عبرت نمیگیرند و ایمان نمیآورند. پروردگار تو بر همه چیز پیروز است و رحمتش همه موجودات را فرا گرفته است.

فواید و درسهای آیه:

• نگاه کردن به طبیعت و تأمل در آفرینش، راهی برای شناخت خداوند و تقویت ایمان است.
• روییدن گیاهان متنوع از زمین، نشانه رحمت گسترده الهی است که نیازهای بندگان را تأمین کرده است.
• زیبایی و سودمندی گیاهان، دعوتی است برای شکرگزاری و توجه به نعمتهای بیشمار خداوند.
• این آیه انسان را به تفکر در قدرت خداوند دعوت میکند تا از طریق مشاهده آفرینش، به عظمت خالق پی ببرد و در برابر او خاشع و فروتن شود.