Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 7

Macnaha Erayada:

• Zawj: Nooc ama qayb ka mid ah dhirta.
• Kariim: Wanaagsan, fiican, oo faa'iido badan.

Tafsiirka Aayadda:

Ma ayan fiirsanin oo ma ayan arkayn dhulka, inta nooc oo dhir ah oo wanaagsan oo faa'iido leh oo aan ka soo bixinay dhexdiisa? Waxaa ka mid ah midhaha ay dadku cunaan, iyo doogga ay xooluhu daaqaan. Dhirta kala duwan ee ka baxda dhulka, oo mid kastaa leh midab, dhadhan, iyo udgoon gaar ah, waxay caddayn ku filan u tahay ciddii wax garadka ah in Eebbe yahay kan uunka abuuray, kuna taliya, isagoo u gaar ah awoodda ku abuurista waxyaalahan cajiibka ah. Haddaba maxay uga jeedinayaan dadku aayadahan cad ee muujinaya qudrada Eebbe, oo ay uga tagayaan rumaynta xaqa?

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Fiiro gaar ah oo ku saabsan abuurka Eebbe iyo qudradiisa ayaa ah sababka ugu weyn ee keena iimaanka, waayo kastarka dhulka oo dhirta ka soo baxaysa waxay muujinaysaa Eebbe oo kali ah oo wax abuura.
2. Dhirta noocyadeeda kala duwan waxay ku tusinaysaa naxariista Eebbe ee dadka iyo xoolaha uu ugu deeqay, taasoo ku boorrinaysa inaan Eebbe ku mahadnaqno oo aan caabudno.
3. Aayadani waxay kuugu hanuuninaysaa inaad fiirsato abuurka Eebbe, oo aad uga fikirto sida uu uga soo saaray dhulka cuntooyin kala duwan, taasoo kordhinaysa yaqiinka iyo jacaylka Eebbe ee qalbiga.