Sura Asz-Szu'ara — Werset 97

Znaczenie słów:

• تَاللَّهِ — przysięgam na Allaha.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ — oczywiste, jasne i całkowite zbłądzenie.

Tafsir (wyjaśnienie):

Oto słowa ludzi, którzy w życiu doczesnym oddawali cześć innym istotom zamiast Allaha — a teraz, w ogniu piekielnym, zwracają się do tych, których czcili, i wypowiadają te słowa jako wyznanie swojego błędu i żalu. Mówią: „Przysięgamy na Allaha, że byliśmy w oczywistym, jawnym zbłądzeniu — nie było w tym żadnej wątpliwości ani ukrycia. Zrównywaliśmy was z Panem światów, który sam jeden zasługuje na cześć i uwielbienie. To my sami wybraliśmy tę drogę, a przyczyną naszego upadku byli ci, którzy nas do tego wezwali i którym ślepo posłuszeństwo okazaliśmy, oddalając się od prawdy i podążając za fałszem”.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Człowiek powinien przyznawać się do swoich błędów i nie trwać w uporze — nawet w najtrudniejszych chwilach, gdyż uznanie prawdy jest początkiem naprawy.
2. Świadomość, że oddawanie czci komukolwiek poza Allahem jest największym zbłądzeniem i przyczyną zguby, powinna skłaniać nas do ciągłego oczyszczania swojej wiary i kierowania się wyłącznie do Stwórcy.
3. Werset uczy nas, że naśladownictwo bez zastanowienia i ślepe podążanie za innymi może prowadzić do najgorszych konsekwencji — dlatego należy badać prawdę i trzymać się jej, zanim będzie za późno.
4. Pokazuje, że nawet w piekle ludzie zachowują świadomość prawdy — co jest dowodem na to, że wiara w Allaha i Jego jedyność jest naturalną skłonnością każdego człowieka, a oddalanie się od niej jest sprzeczne z jego własną naturą.