Surja Esh-Shu'ara — Ajet 97

Kuptimet e fjalëve:

• TALL-LLAHI (تَاللَّهِ): Betohem në Allahun – kjo është një formë betimi që përdoret për të theksuar dhe konfirmuar një thënie.
• IN KUNNA (إِن كُنَّا): Ne ishim me të vërtetë – këtu "in" është për theksim, jo për kusht.
• LE-FI DALALIN MUBIN (لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ): Me siguri në një humbje të qartë dhe të dukshme – "dalal" do të thotë largim nga e vërteta, dhe "mubin" do të thotë e qartë, e padyshimtë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e idhujtarëve në Ditën e Gjykimit, kur ata do të hyjnë në zjarr dhe do të qortohen nga engjëjt. Ata, duke parë realitetin me sytë e tyre dhe duke u penduar për atë që kanë bërë, do të thonë: "Betohemi në Allahun se ne ishim me të vërtetë në një humbje të qartë dhe të dukshme në jetën e dynjasë." Ata e pranojnë se e kishin gabim kur i barazonin idhujt me Zotin e Gjithësisë, i cili vetëm Ai meriton adhurimin. Ata e kuptojnë tani se e kishin ndjekur rrugën e gabuar, duke u larguar nga e vërteta dhe duke ndjekur thirrjet e shejtanëve dhe njerëzve të këqij që i çuan në humbje. Kjo pranim i tyre vjen vonë, kur pendimi nuk u bën dobi, dhe ata mbeten në dënim të përjetshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. E rëndësishmja e njohjes së së vërtetës para se të jetë vonë: Njeriu duhet të kërkojë të vërtetën dhe të mos ndjekë verbërisht traditat apo thirrjet e të tjerëve, sepse pendimi në Ditën e Gjykimit nuk pranohet.
2. Liria e zgjedhjes dhe përgjegjësia: Njeriu është përgjegjës për zgjedhjet e tij në dynja; ai nuk mund të fajësojë të tjerët në atë ditë, sepse e kishte mendjen dhe vullnetin e lirë.
3. Dashuria për teuhidin (monoteizmin): Ajeti na mëson se adhurimi i vetëm Allahut është e vetmja rrugë e shpëtimit, dhe se çdo rrugë tjetër është humbje e qartë.
4. Paralajmërim kundër ndjekjes së udhëheqësve të këqij: Njeriu duhet të jetë i kujdesshëm se kë ndjek dhe kë merr si shembull, sepse udhëheqësit e humbur do të jenë shkak për dënimin e atyre që i ndjekin.
5. Rëndësia e pendimit në kohë: Islami na mëson se dera e pendimit është e hapur gjatë jetës së dynjasë, prandaj njeriu duhet të nxitojë të kthehet te Allahu para se të vijë momenti kur pendimi nuk pranohet.