Surah Ash-Shu'ara — Aya 97

Ma’anonin Kalmomi:

• تَاللَّهِ: Rantsuwa da Allah.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ: ɓata bayyananna, wadda babu shakka a cikinta.

Tafsiri:

A cikin wannan aya, Allah yana ba mu labarin maganar waɗanda suka bauta wa wanin Allah, a lokacin da suke cikin wuta, suna jayayya da waɗanda suka ɓatar da su. Suna cewa: "Muna rantsuwa da Allah, lalle ne mun kasance a cikin ɓata bayyananna a duniya." Suna yarda da laifinsu, kuma suna gane cewa sun kasance a kan kuskure mai haske, domin sun daidaita waɗanda suke bauta musu da Ubangijin halittu, alhali shi kaɗai ne ya cancanta a bauta masa. Kuma babu abin da ya kai su ga wannan halaka face waɗannan masu laifi waɗanda suka kira su zuwa ga bautar wanin Allah, sai suka bi su cikin son rai, ba tare da tunani ba.

Fa’idodi:

1. Imani da cewa rantsuwa da Allah ba ta zama abin alfahari ba idan mutum yana kan ɓata; amma yana da kyau mutum ya rantsu da Allah don gane gaskiya da kuma nuna nadama.
2. Nuna cewa bin son zuciya da kuma bin masu ɓatarwa ba tare da bincike ba, yana kaiwa ga halaka a duniya da la’ana a lahira.
3. Ƙarfafa wa musulmi su riƙa tunani a kan ayyukansu kafin su aikata su, don kada su kasance cikin waɗanda za su yi nadama a ranar da nadama ba ta amfani.
4. Aya tana nuna cewa yarda da laifi da kuma nuna nadama a duniya yana buɗe ƙofar tuba, amma a lahira ba ya amfani; don haka mu yi gaggawar tuba kafin mutuwa.