Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 97

Macnada Erayada:

• تَاللَّهِ: Waxay tahay dhaar (dhaartay) Eebe ku, oo macneheedu yahay "Eebaan ku dhaartay".
• ضَلَالٍ مُبِينٍ: Baadi cad oo qeexan, oo aan shaki ku jirin.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka mid tahay hadalka kuwa caabudi jiray dadka (kuwa wax caabuday) oo ku hadlaya maalinta Qiyaamaha iyagoo ku sugan Naarta, waxayna u jeedinayaan kuwa ay caabudi jireen (shayaadiinta ama dadkii ku baaqi jiray in la caabudo). Waxay ku dhaaran Eebe oo qiranaya qaladkoodii, iyagoo leh: "Eebaan ku dhaartay, waxaanu ku sugnaanay baadi cad oo muuqata" — taas oo ah inay ku boobeen caabudidda kuwa aan Eebe ahayn, iyagoo ka dhigayay kuwaas la mid ah Eebaha Calaamka, inkastoo ay ahaayeen kuwo uu Eebe ugu caddeeyay xaqa, haddana waxay ku sugnaayeen baadi iyo qalad aan shaki ku jirin. Waxayna qiranayaan in kuwa dambiilayaasha ah ay iyaga ku dhumiyeen, oo ay raaceen si ay u gaadhaan cawaaqibkan xun.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Qirashada qaladka iyo toobadkeenka waa astaanta mu'inka, laakiin toobadda maalinta Qiyaamaha laguma aqbalo, sidaa darteed waa in qofku ku degdego toobadda adduunka.
2. Aayaddu waxay ku digaysaa in raacitaanka kuwa xun ay keento khasaaro weyn, waana in qofku ka digtoonaado cidda uu raacayo.
3. Waxay muujinaysaa in caabudidda waxaan Eebe ahayn ay tahay baadi cad, iyo in Eebe keligiis uu mutaysan yahay caabudidda.
4. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay gartaan xaqa oo ay ku camal falaan kahor inta aanay iman maalinta qoomamayntu.