Surat Asy-Syu'ara — Ayat 97

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَاللَّهِ : sumpah kanthi nyebut asma Allah, tegesé "demi Allah".
• إِن : ing kene tegesé "pancèn" utawa "tenan".
• كُنَّا : kita padha (biyèn).
• لَفِي : pancèn ana ing.
• ضَلَالٍ : kesasar, luput saka dalan kang bener.
• مُّبِينٍ : kang cetha, ora samar-samar.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakaké pangucapé wong-wong kang mèlu disasar ing neraka, yaiku para panyembah kang salah. Nalika padha ana ing neraka, padha padu lan padha ngakoni kaluputané marang wong-wong kang biyèn padha nyasarké. Padha sumpah kanthi asma Allah: "Demi Allah, sajatiné biyèn ing donya kita pancèn ana ing kesasar kang cetha banget." Kesasar iki ora samar, nanging terang banget, amarga padha nyembah liyané Allah, padha madhakaké makhluk karo Allah kang Maha Kuwasa, lan padha nuruti ajakané wong-wong kang ala. Sing marakaké padha kesasar ora liya kajaba para pemimpin lan wong-wong dosa kang ngajak marang kesasar, banjur padha manut tanpa mikir lan tanpa nggolèki bebener. Dadi ing kene ana pangakuan dosa, nanging pangakuan iku ora ana gunané manèh amarga wis kasep, wis ana ing akherat.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang supaya kita tansah ngati-ati lan ora gampang manut marang ajakané wong kang ngajak marang kesasar, sanajan wong iku katon pinter utawa kuwasa.
• Kita dielingaké supaya tansah nggolèki bebener kanthi sinau agama, maca Al-Qur'an, lan takon marang wong kang bener kawruhé.
• Ayat iki nuduhaké yèn nyembah saliyané Allah iku kesasar kang cetha, mula kita kudu tetep teguh ing tauhid, mung nyembah marang Allah.
• Kita kudu énggal-énggal tobat lan mbeneraké dalan uripé awak dhéwé sakdurungé kasep, amarga ing akherat pangakuan dosa wis ora migunani.
• Al-Qur'an iku dadi pepadhang lan pituduh; sapa kang gelem ngrungokaké lan nglakoni, bakal slamet saka kesasar lan saka siksa neraka.