سورت نمل — آیت 31

د کلمو معناګانې:

• أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ: پر ما باندې مه لويي کوئ، يعني سرکشي او تكبر مه كوئ.
• وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ: ما ته راشئ، په داسې حال كې چې غاړه ایښودونكي او فرمانبردار يئ.

د آيت تفسير:

دا د بلقيس هغه وينا ده چې د سليمان عليه السلام د ليك په اړه يې خپلو مشرانو او لويانو ته وويله. هغې وويل چې دا ليك له سليمان عليه السلام نه راغلى دى، او په دې كې ليكل شوي دي: "په الله باندې مه لويي كوئ او تكبر مه كوئ، بلكې ما ته راشئ په داسې حال كې چې مسلمانان (يعني د الله تعالی ته غاړه ایښودونكي او د هغه د حكم منونكي) يئ."

يعني سليمان عليه السلام دوى ته دا پيغام وركړى و چې له كفر او سركشۍ نه لاس واخلي، د الله تعالی په وحدانيت ايمان راوړي، او د هغه د حكم تابع شي. دا رابلنه د توحيد او د الله تعالی د عبادت رابلنه وه، نه د دنيايي غلې او جاه طلبۍ رابلنه. بلقيس د دې ليك په لوستلو سره پوهه شوه چې دا يو ستر او الهي دعوت دى، او له همدې امله يې خپلو مشرانو ته د مشورې غوښتنه وكړه.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته دا ښيي چې د اسلام دعوت له تواضع او نرمۍ سره پيل كېږي، نه له تكبر او زور نه. سليمان عليه السلام د دوى د لويۍ او قدرت سره سره، دوى ته په نرمۍ سره د حق رابلنه وكړه.
2. په دې كې دا درس دى چې د حق او دين دعوت ته بايد په بشپړ ډول غاړه كېښودل شي، او له تكبر او سركشۍ نه ډډه وكړو، ځكه چې تكبر د انسان د هلاكت سبب ګرځي.
3. دا آيت د اسلام د جامعيت ښودنه كوي، چې د هر چا رابلنه د توحيد او د الله تعالی د حكم منلو ته ده، او دا د نجات يواځينۍ لار ده.
4. په دې كې د حاكم او مشر د اخلاقو ښه نمونه ده، چې كله دوى د حق دعوت ته رابلل كېږي، نو بايد له مشورې او فكر نه وروسته پرېكړه وكړي، لكه بلقيس چې له خپلو مشرانو سره يې مشوره وكړه.