Suurah An-Naml — Aayad 31

Macnada Erayada:

• Allaa ta'luu (ألا تعلوا): Haa iskibrina, ha isla waynaynina.
• Wa' tuunii muslimiin (وأتوني مسلمين): Ii imaadaya idinkoo hogaansamay, islaamay, oo Eebe kaliya caabudaya.

Tafsiirka:

Kaddib markii Bilqiis (Boqoraddii Sabada) ay u aqrisay warqaddii Nabiga Sulaymaan (CS), waxay u sheegtay qoomkeedii waxa ku qoran warqadda oo ay ka mid tahay eraygan: "Ha iskibrin oo ha isla waynaynina aniga, ee ii imaada idinkoo hogaansamay, islaamay, oo Eebe kaliya caabudaya, isagoon cidna la wadaajinayn." Tan macneheedu waxa weeye: ka daaya isla waynaynta iyo kibirka, una yimaada hogaansanaan iyo khushuuc, idinkoo ka dhabbogaystay caabudidda qorraxda oo aad caabudi jirteen, una jeedsatay Eebe kaligiis oo idin abuuray. Sidaas darteed, Nabiga Suleymaan (CS) wuxuu ugu yeedhay iyaga inay islaamaan oo ay u hogaansamaan Eebe, isagoon u yeedhayayn xagga xukunkiisa oo keliyaha, ee wuxuu u yeedhayay xagga diinta Eebe iyo tawxiidka.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Dhaqanka wanaagsan ee isgaarsiinta: Sida Nabiga Suleymaan (CS) uu u qoray warqad bilaabaysa magaca Eebe, waxay ina baraysaa in wada hadalka iyo isgaarsiinta la bilaabo magaca Eebe iyo hadal fiican oo naxariis leh.
2. Kibirku waa caqabad diinta iyo dadka: Aayaddu waxay noo muujinaysaa in isla waynayntu ay tahay mid ka hor imanaysa hogaansanaanta Eebe, sidaas darteed waa in aynu ka fogaanno kibirka oo aynu ku tabaruceyno khushuuc iyo naxariis.
3. Islaamku waa diin naxariis iyo hogaansanaan: Islaamku wuxuu ku baaqayaa in dadku u yimaadaan Eebe iyagoo hogaansamay, oo ka dhabbogastay wax kasta oo been ah, taasoo muujinaysa sahlanaanta iyo toosnaanta diinta Islaamka.
4. Tawxiidku waa asalka diinta: Aayaddu waxay xoogga saaraysaa in caabudidda Eebe kaliya ay tahay asalka ugu weyn ee Islaamka, waxaana ina baraysaa in aynu ugu yeedhno dadka xaqa iyo tawxiidka si fiican oo xigmad leh.