سورت نمل — آیت 66

د کلمو معناګانې:

• ادَّارَكَ: تېر شو، بشپړ شو، یا یو بل پسې راغی.
• عَمُونَ: جمع دی د "أعمى" (ړوند)؛ یعنې زړونه یې د آخرت له پوهې ړوند دي.

تفسیر:

د دې آیت په پیل کې الله تعالی د کافرانو او منکرانو د خبرې رد کوي چې د قیامت په اړه یې شک درلود. مطلب دا دی چې آیا د دوی علم د آخرت په اړه بشپړ شوی او یقین یې کړی دی؟ نه، هرګز نه! بلکه دوی په دې نړۍ کې د آخرت او قیامت په اړه په شک او حیرانتیا کې دي. دوی نه پوهیږي چې کله به قیامت راشي او نه یې په راتګ باور لري. بیا الله تعالی د دوی د حالت نور هم ښکاره کوي چې د دوی بصیرت او زړونه د آخرت له پوهې ړوند دي؛ یعنې د دوی عقلونه او سترګې د حق لیدلو توان نلري، ځکه چې دوی له تعصب، غرور او دنیوي خواهشاتو ډک دي. کله چې قیامت راشي او دوی له قبرونو راپاڅیږي، نو هلته به یې علم بشپړ شي او پوه به شي چې هرڅه ریښتیا وو، خو دا پوهه به ورته ګټه ونه رسوي.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د ایمان او یقین لپاره باید په دنیا کې د عقل او بصیرت څخه کار واخلو، نه دا چې تر مرګ وروسته په آخرت کې یقین راشي، ځکه هلته یقین ګټه نه لري.
• مونږ باید د قیامت له راتګ څخه ویره ولرو او د هغې لپاره تیاری وکړو، ځکه چې شک او غفلت انسان له حق لارې ګمراه کوي.
• دا آیت د الله تعالی د علم بشپړتیا ښیي چې یوازې هغه د قیامت د وخت په علم پوهیږي، او مونږ باید په دې باور ولرو چې هغه به خامخا راشي.
• مونږ ته دا هم معلومه شوه چې ړوندوالی یوازې د سترګو نه، بلکې د زړه او بصیرت ړوندوالی تر ټولو ستر ړوندوالی دی، چې انسان له حق منلو منع کوي.