Fasaqaa lahumaa summa tawallaaa ilaz zilli faqaala Rabbi innee limaaa anzalta ilaiya min khairin faqeer
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Musa banjur paring pitulungan marang bocah wadon loro mau, wedhuse diombeni (ing sumur mau liyane sachedeka, nanging sumur mau ditutupi watu gedhe, ora kuwat diobahake wong satus, iku dibrengkal dening Musa dhewe). Musa sawise ngombeni wedhus mau, banjur ngeyub ana sangisore kekayon, sarta munjuk ing Allah, "Dhuh Pangeran kawula, kawula ngajeng - ngajeng peparing Panjenengan, kathah utawi sekedhik
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Maka Musa memberi minum ternak itu untuk (menolong) keduanya, kemudian dia kembali ke tempat yang teduh lalu berdoa: "Ya Tuhanku sesungguhnya aku sangat memerlukan sesuatu kebaikan yang Engkau turunkan kepadaku".
فَسَقَىٰ لَهُمَا: banjur Nabi Musa nyirami wedhusé wong wadon loro mau.
تَوَلَّىٰ: nyingkir / pindhah.
الظِّلِّ: panggonan kang ayom, yaiku ayomé wit.
فَقِيرٌ: butuh banget / mlarat / mbetahake.
Tafsiré ayat:
Nabi Musa iku wong kang duwé watak welas asih lan kuwat. Nalika weruh wong wadon loro padha ngenteni supaya wedhusé diombèni, nanging ora bisa amarga akeh wong lanang sing padha ngubengi sumur, Nabi Musa banjur nulungi lan nyirami wedhusé wong wadon loro mau. Sawisé rampung, dheweke banjur nyingkir menyang panggonan kang ayom, ayomé wit, kanggo ngaso saka panasing srengéngé lan rasa ngelih kang saya abot. Ing kono dheweke ndonga marang Allah kanthi andhap asor lan ngakoni kahanané: "Dhuh Pangéran, satemené aku iki butuh banget marang kabecikan apa waé sing Paduka turunake marang aku," kayata pangan, pangayoman, lan kabutuhan liyané. Dheweke ora nyuwun kanthi terang-terangan, nanging mung ngaturake kahanan butuhé marang Allah, amarga yakin yèn Allah iku Maha Ngertos marang kabutuhané hamba-Nya.
Faedah sing bisa dijupuk:
Nabi Musa menehi tuladha yèn nulungi wong kang kesusahan iku ora kudu ngenteni dijaluki, cukup weruh kahanané banjur tumindak kanthi ikhlas.
Sawisé nglakoni kabecikan, Nabi Musa banjur ndonga lan ngakoni kahanané butuh marang Allah. Iki mulangake yèn saben tumindak becik kudu dibarengi karo pasrah lan nyuwun marang Allah.
Ayat iki nuduhake yèn ngakoni kahanan butuh ing ngarsané Allah iku dudu perkara kang nguciwani, malah dadi dalan kanggo nyedhaki Allah lan nggampangake tekané pitulungan.
Allah iku Maha Ngertos marang kabutuhané hamba-Nya, mula ora perlu isin utawa sungkan nyuwun marang Allah, sanajan mung bab pangan utawa kabutuhan cilik.
Tembung "خَيْر" ing ayat iki nuduhake yèn kabecikan saka Allah iku jembar, ora mung pangan, nanging uga kalebu tentrem, pangayoman, lan kabeh sing migunani kanggo urip.
Kisah iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot piwulang bab akhlak, tulung-tinulung, lan tawakal marang Allah kang bisa ditiru ing saben dina.
Musa banjur paring pitulungan marang bocah wadon loro mau, wedhuse diombeni (ing sumur mau liyane sachedeka, nanging sumur mau ditutupi watu gedhe, ora kuwat diobahake wong satus, iku dibrengkal dening Musa dhewe). Musa sawise ngombeni wedhus mau, banjur ngeyub ana sangisore kekayon, sarta munjuk ing Allah, "Dhuh Pangeran kawula, kawula ngajeng - ngajeng peparing Panjenengan, kathah utawi sekedhik
Lungane Musa sumedya marang Desa Madya. Musa munjuk marang Allah, "Dhuh Pangeran kawula! Panjenengan mugi paring pitedah margi ingkang leres dhateng kawula
Bareng tindake Musa teka ing sumure wong ing Madyan, ing pinggir sumur kono ana wong akeh padha ngombeni khewane. Liyane wong lanang akeh mau ana bocah wadon loro ora melu ngombeni weduse, Musa banjur pitakon (dangu barang bocah wadon loro mau), "Ya gene sira ora melu ngombeni wedhusmu?" Bocah wadon loro mau banjur mangsuli, "Anggen kita ngombeni menda kita, ngentosi menawa para tiyang jaler punika sampun rampung. Kita lare estri kepeksa ngombeni menda, awit bapa kita sampun sepuh tur pikun
Musa banjur paring pitulungan marang bocah wadon loro mau, wedhuse diombeni (ing sumur mau liyane sachedeka, nanging sumur mau ditutupi watu gedhe, ora kuwat diobahake wong satus, iku dibrengkal dening Musa dhewe). Musa sawise ngombeni wedhus mau, banjur ngeyub ana sangisore kekayon, sarta munjuk ing Allah, "Dhuh Pangeran kawula, kawula ngajeng - ngajeng peparing Panjenengan, kathah utawi sekedhik
Ora antara suwe bocak wadon loro mau kang siji bali sowan marang Panggonane Musa, (anggone mlaku kudhung klambine semu isin). Matur marang Musa, "Panjenengan dipun aturi bapak kula dhateng griyanipun. Bapak kula badhe males kesaenan panjenengan anggen panjenengan paring pitulungan ngombeni menda kula". (Musa banjur tut wuri bocah wadon mau). Bareng tekan ngomahe, (bapakne aran Nabi Syu’aib), Musa banjur ngandharake lelakone, wiwitan tekan ing pungkasan, (Nabi Syu’aib) banjur paring pitutur, "Sira aja kuwatir Allah mesti paring selamet marang sira saka pialane wong kafir kang nganiaya
Bocah wadon loro mau kang siji matur marang bapakne, "Dhuh Bapak! Musa punika mugi panjenengan dadosaken rencang kemawon, awit punika prayogi, gagah prakosa tur mitadosi
Surat Al-Qasas Ayat 24 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Musa banjur paring pitulungan marang bocah wadon loro mau, wedhuse…
Surat Ayat 24/88 — Surat Al-Qasas القصص (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Qasas Rungokna, Surat Al-Qasas Terjemah, Surat Al-Qasas mp3, Surat Al-Qasas pdf. Ayat 22–26. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.