قصص سۈرىسى — ئايەت 24

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «فَسَقَىٰ لَهُمَا»: ئۇ ئىككى ئايالغا (قوي-قوزىلىرىغا) سۇ ئىچۈردى.

— «تَوَلَّىٰ»: ئۇ يۈزلەندى، بۇرۇلدى، كەتتى.

— «الظِّلِّ»: سايە، كۆلەڭگە.

— «فَقِيرٌ»: موھتاج، ئېھتىياجلىق.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام ئىككى ئايالنىڭ قويلىرىنى سۇغىرىپ بەردى. ئۇ بۇ ئىشنى قىلىشتا ھېچقانداق مەنپەئەت ئۈمىد قىلمىدى، پەقەت ياردەم قىلىش ۋە ياخشىلىق قىلىش نىيىتى بىلەن ئىجرا قىلدى. ئاندىن ئۇ ئىشتىن بوشىغاندىن كېيىن، قاتتىق ئىسسىقتىن ۋە ئاچلىقتىن بىر دەرەخنىڭ سايىسىگە يۈزلەندى ۋە شۇ يەردە ئارام ئالدى.

شۇ ھالدا ئۇ پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ دۇئا قىلدى. ئۇ ئۆزىنىڭ ھاجىتىنى ئوچۇق ئېيتىشتىن ئۇيالغان ھالدا، ناھايىتى ئەدەپلىك ۋە چىرايلىق ئىپادىلەش ئۇسۇلى بىلەن: «پەرۋەردىگارىم! سەن ماڭا نازىل قىلغان ھەر قانداق ياخشىلىققا مەن ھەقىقەتەن موھتاجمەن» دېدى. يەنى ئۇ ئاللاھ تائالادىن رىزىق، يېمەكلىك ۋە ياردەم سورىدى. ئۇنىڭ بۇ دۇئاسى ئىخلاسلىق، تەۋەككۈل ۋە ئەدەپلىك بولۇشنىڭ ئەڭ گۈزەل ئۈلگىسىدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ياخشىلىق قىلغاندا ھېچقانداق مۇكاپات كۈتمەي، پەقەت ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى كۆزلەش كېرەك. شۇنداقلا، ئېھتىياج ۋە مۇھتاجلىق ھالىتىدە ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭغا يالۋۇرۇش، ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئۈمىد باغلاش لازىم. ئاللاھ تائالا ئۆزىگە سىغىنىپ دۇئا قىلغان بەندىلىرىنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلايدۇ ۋە ئۇلارغا رەھمەت قىلىدۇ. مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ بۇ دۇئاسى ۋە ئۇنىڭدىن كېيىن ئاللاھنىڭ ئۇنىڭغا قانداق ياردەم قىلغانلىقى، ئاللاھنىڭ مۆئمىن بەندىلىرىگە ھەمىشە ياردەم قىلىدىغانلىقىنىڭ روشەن دەلىلىدۇر.