سوره قصص آيت 24 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پوءِ اُنھن (جي ڌڻ) کي پاڻي پياريائين وري (رھڻ لاءِ)…

قصص · 24/88

ترجمو لکڻ — سوره قصص

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ۝٢٤

🔤 Transliteration

Fasaqaa lahumaa summa tawallaaa ilaz zilli faqaala Rabbi innee limaaa anzalta ilaiya min khairin faqeer

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

پوءِ اُنھن (جي ڌڻ) کي پاڻي پياريائين وري (رھڻ لاءِ) پاڇي ڏانھن ڦِريو پوءِ چيائين ته اي منھنجا پالڻھار بيشڪ جيڪي مون ڏانھن چڱائيءَ مان موڪليءِ تنھن لاءِ آءٌ مُحتاج آھيان.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

فَسَقَىٰ لَهُمَا: پوءِ هن ٻنهي (عورتن) لاءِ پاڻي ڀريو ۽ سندن جانورن کي پاڻي پياريو.
تَوَلَّىٰ: پوءِ منهن موڙي هليو ويو ۽ ويجهو ويو.
الظِّلِّ: ڇانوَ ڏانهن (هڪ وڻ جي ڇانوَ مراد آهي).
رَبِّ: اي منهنجا پالڻهار ۽ پرورش ڪندڙ!
لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ: ان خير ۽ ڀلائي لاءِ جيڪا تون مون ڏانهن لاٿي آهي.
فَقِيرٌ: محتاج، ضرورتمند ۽ کپت وارو.

2) آيت جي تفسير:

حضرت موسيٰ عليه السلام مدين جي کوهه تي پهتا ته ڏٺائون ته ٻه عورتون پنهنجن جانورن کي پاڻي پيارڻ لاءِ انتظار ۾ بيٺيون آهن ۽ ماڻهن جي رش سبب پنهنجي واري تائين نه ٿيون پهچن. پاڻ عليه السلام رحم ۽ مردانگيءَ جو مظاهرو ڪندي اڳتي وڌيا ۽ ٻنهي عورتن جي جانورن کي پاڻي پياريو. جڏهن اهو ڪم پورو ڪيائون ته انهن کان موڙي هڪ وڻ جي ڇانوَ ۾ وڃي ويٺا، ڇاڪاڻ ته سخت گرمي هئي ۽ کين بک به لڳي هئي.

ان حالت ۾ پاڻ عليه السلام پنهنجي رب ڏانهن عاجزيءَ سان دعا ڪئي ۽ فرمايائون: ”اي منهنجا پالڻهار! بيشڪ آءٌ ان هر خير ۽ ڀلائيءَ جو محتاج آهيان جيڪا تون مون ڏانهن لاٿي ڪرين.“ يعني کاڌي ۽ رزق جي ضرورت هئي، پر پاڻ سڌو سنئون طلب نه ڪيائون، بلڪه ادب ۽ عاجزيءَ سان پنهنجي ضرورت رب جي حضور ۾ پيش ڪيائون. هي دعا انتهائي مخلصانه ۽ توڪل سان ڀريل هئي، جنهن ۾ بندو پنهنجي بيوسيءَ ۽ الله جي بي نيازيءَ جو اقرار ڪري ٿو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

ٻين جي مدد ڪرڻ جي ترغيب: حضرت موسيٰ عليه السلام پاڻ پريشان ۽ بکيو هو، پر پوءِ به ٻين جي مدد ڪيائون. هي سبق آهي ته ضرورت ۽ تڪليف ۾ به ٻين جي خدمت ۽ مدد کان نه رڪجڻ گهرجي.
عاجزيءَ سان دعا ڪرڻ: پاڻ عليه السلام پنهنجي ضرورت سڌي طرح بيان نه ڪئي، بلڪه رب جي حضور ۾ عاجزيءَ ۽ ادب سان پيش ڪئي. اسان کي به دعا ۾ عاجزي ۽ ادب اختيار ڪرڻ گهرجي.
الله تي توڪل: پاڻ عليه السلام کي يقين هو ته الله ئي رزق ڏيندڙ ۽ ضرورتن پوريون ڪندڙ آهي. اسان کي به هر حال ۾ الله تي ڀروسو رکڻ گهرجي.
صبر ۽ قناعت: بک ۽ گرميءَ جي باوجود پاڻ عليه السلام شڪايت نه ڪئي، بلڪه صبر ۽ قناعت جو مظاهرو ڪيائون. هي اسان لاءِ وڏو سبق آهي.
نيڪيءَ جو بدلو: جيئن حضرت موسيٰ عليه السلام جي نيڪيءَ جو بدلو الله تعاليٰ جلد ئي عطا فرمايو (حضرت شعيب عليه السلام جي گهر ۾ جاءِ ۽ رزق جي صورت ۾)، تيئن اسان کي به نيڪيءَ ۾ جلدي ڪرڻ گهرجي ۽ يقين رکڻ گهرجي ته الله نيڪيءَ جو بدلو ضرور ڏيندو آهي.
اسلام جي خوبصورتي: هي آيت ڏيکاري ٿي ته اسلام ڪيترو خوبصورت ۽ انسان دوست آهي، جيڪو ٻين جي مدد، عاجزي ۽ الله تي توڪل جي تعليم ڏئي ٿو. اسان کي گهرجي ته انهن تعليمات تي عمل ڪري پنهنجي زندگي سنواريون ۽ قرآن جي هدايتن کي پنهنجو رهنما بڻايون.

📜 آيت 22-26 — سوره قصص

22وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّي أَن يَهْدِيَنِي سَوَاءَ السَّبِيلِ

۽ جنھن مھل مدين (شھر) جي طرف منھن ڪيائين (تنھن مھل) چيائين ته اُميد اٿم ته منھنجو پالڻھار مون کي سڌي واٽ ڏيکاريندو.

23وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِي حَتَّىٰ يُصْدِرَ الرِّعَاءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ

۽ جنھن مھل مدين جي تڙ تي پھتو (تنھن مھل) اُن ماڻھن جي ھڪ ٽولي (جانورن کي) پاڻي پياريندي ڏٺائين، ۽ اُنھن کانسواءِ ٻه زالون (به پنھنجو ڌڻ پاڻي پيڻ کان) جھليندي ڏٺائين، (مُوسى) چيو ته اوھان جو ڪھڙو ڪم آھي؟ چيائون ته (اسين) ايسين (پنھنجي ڌڻ کي پاڻي) نه پيارينديون سين جيسين ڌنار (پنھنجا جانور پياري نه) موٽائين، ۽ اسان جو پيءُ وڏو ٻڍڙو آھي.

24فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ

25فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

پوءِ منجھائن ھڪڙي لڄ سان گھمندي وٽس آئي، چيائين ته منھنجو پيءُ توکي ھن لاءِ سڏي ٿو ته جيڪو اسان (جي ڌڻ) کي پاڻي پياريئي تنھنجي مزوري توکي ڏي، پوءِ جنھن مھل وٽس آيو ۽ سارو قصّو وٽس بيان ڪيائين (تنھن مھل شعيب) چيو ته نه ڊڄ، (ھاڻي) ظالم قوم کان ڇُٽين.

26قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ

منجھائن ھڪ چيو ته اي ابا ھن کي مزور ڪري رک، ڇوته ڀلو (نوڪر) جنھن کي مزور ڪري رکين اُھو آھي جو سگھارو معتبر ھجي.

→ آيت 23 📖 قصص آيت 25 ←

قصصقرآن فهرست

88آيت

MeccanRevelation

24آيت

ترجمو — قصص 24

سوره قصص آيت 24 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پوءِ اُنھن (جي ڌڻ) کي پاڻي پياريائين وري (رھڻ لاءِ)…

سوره آيت 24/88 — سوره قصص القصص (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره قصص ٻڌو, سوره قصص ترجمو, سوره قصص mp3, سوره قصص pdf. آيت 22–26. سنڌيءَ ۾: اردو.