Surja El-Kasas — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• "Feseka lehuma": U dha ujë deleve të tyre (të dy grave).
• "Tevel-la ila dhil-li": U largua dhe u vendos nën hijen e një peme.
• "Fekale rabbi inni lima enzelte ilejje min hajrin fekir": O Zoti im, unë kam nevojë për çdo të mirë që Ti më jep.

Tefsiri i Ajetit:

Musai (paqja qoftë mbi të) iu përgjigj thirrjes së dy grave që kishin nevojë për ujë për bagëtinë e tyre, ndërsa barinjtë e tjerë kishin mbaruar punën dhe ishin larguar. Ai i dhuroi atyre ujë nga pusi, duke treguar fisnikëri dhe mëshirë, edhe pse ishte i lodhur dhe i uritur nga udhëtimi i gjatë. Pasi u dha ujë deleve të tyre, ai u tërhoq nën hijen e një peme për t'u çlodhur nga vapa e diellit. Në atë moment, ai iu drejtua Zotit të tij me një lutje të përulur, duke shprehur nevojën e tij të madhe për çdo të mirë që Zoti i jep, qoftë ajo pak apo shumë, si ushqim apo ndihmë tjetër. Kjo lutje tregon varfërinë e tij ndaj Zotit dhe mbështetjen e plotë në Të, edhe pse ai ishte një i dërguar i Zotit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitja për të bërë mirë dhe për të ndihmuar njerëzit në nevojë, edhe kur vetë personi është në vështirësi.
2. Mësimi për t'u lutur Zotit me përulësi dhe për t'i kërkuar Atij nevojat tona, duke e ditur se Ai është Dhënësi i të mirave.
3. Tregimi i durimit dhe i mirësjelljes në kohë vështirësish, siç bëri Musai kur nuk u ankua, por iu drejtua Zotit me besim.
4. Theksimi se varfëria ndaj Zotit është shenjë e sinqeritetit dhe e forcës së besimit, jo e dobësisë.