Sure Kasas — Ayet 38

Kelime Anlamları:

• Melê (الْمَلَأُ): Kavmin ileri gelenleri, önde gelenleri, eşraf ve liderler.
• Evkıd (أَوْقِدْ): Ateşi yak, tutuştur, alevlendir.
• Tîn (الطِّينِ): Çamur, balçık. Burada tuğla yapımında kullanılan çamur kastedilir.
• Sarh (صَرْحًا): Yüksek bina, köşk, göğe yükselen büyük yapı.
• Attali' (أَطَّلِعُ): Yukarı çıkmak, gözetlemek, muttali olmak, görmek.

Tefsir:

Firavun, kavminin ileri gelenlerini ve önde gelenlerini toplayarak onlara şöyle seslendi: "Ey ileri gelenler! Ben sizin için benden başka bir ilah bilmiyorum." Bu söz, onun kibrini ve azgınlığını gözler önüne seriyor. O, kendisini ilahlaştırmış, halkını da bu sapkın inanca çağırmıştı. Hâlbuki o, Allah'ın varlığını ve kudretini biliyordu; fakat inadı ve kibri onu bu batıl iddiaya sürüklemişti. Bu sözüyle halkını etkilemeye ve onları kendi sahte ilahlığına inandırmaya çalışıyordu.

Ardından, veziri Hâmân'a dönerek şu emri verdi: "Ey Hâmân! Benim için çamurun üzerinde ateş yak, onu tuğla haline getir ve bana yüksek bir kule inşa et. Belki o kuleden çıkıp Mûsâ'nın ilahına ulaşırım." Firavun, bu sözleriyle halkına karşı bilgili ve güçlü görünmek istiyor, Mûsâ'nın davetini çürütmek için saçma bir plan peşinde koşuyordu. Sanki göğe yükselip Mûsâ'nın ilahını görebileceğini, hatta O'na ulaşabileceğini sanıyordu. Bu, onun ne kadar cahil ve kibirli olduğunu gösteren acınası bir çabadır.

Sonunda da şöyle diyordu: "Ve ben gerçekten Mûsâ'yı yalancılardan sanıyorum." Yani Mûsâ'nın, Allah tarafından gönderilmiş bir peygamber olduğu iddiasını asılsız görüyor ve onu yalancılıkla itham ediyordu. Oysa asıl yalancı, kendini ilah ilan eden Firavun'un ta kendisiydi.

Bu ayet, küfrün ve kibirin insanı ne kadar körleştirdiğini gösteren ibret verici bir sahnedir. Firavun, elindeki dünyevi güce güvenerek Allah'ın kudretini inkâr etmeye kalkışmış, ancak bu azgınlığı onu helake sürüklemiştir. Allah Teâlâ, bu kıssayı bizlere aktararak, güç ve makam sahiplerinin dahi Allah'ın azabından kurtulamayacağını, asıl gücün ve otoritenin yalnızca Allah'a ait olduğunu öğretmektedir. Mümin olarak bizler, Firavun'un bu acizane çabasından ders almalı, asla kibre kapılmamalı ve her daim Allah'a teslimiyet göstermeliyiz. Unutmayalım ki, göklere yükselen kuleler değil, kalpleri imanla dolduran samimi kulluk Allah katında değerlidir.