Sura Al-Kasas — Werset 60

Znaczenie słów:

• mā ūtītum – to, co zostało wam dane
• matā‘ – doczesne używanie, przemijająca przyjemność
• zīnatuhā – ozdoba życia doczesnego
• khayr – lepsze
• abqā – bardziej trwałe

Tafsir:

Wszystko, co otrzymujecie – o ludzie – z dóbr tego świata, takich jak majątek, dzieci, zdrowie czy inne przyjemności, jest jedynie przemijającym używaniem i ozdobą życia doczesnego. To wszystko jest ulotne i skończone, podobnie jak kwiat, który więdnie po krótkim czasie. Natomiast to, co znajduje się u Allaha – czyli nagroda przygotowana dla Jego posłusznych sług i Jego bliskich – jest lepsze pod każdym względem i bardziej trwałe, ponieważ nie ma końca ani wyczerpania. Jest to dobro wieczne, które nie przemija i nie ulega zniszczeniu.

Czyż nie posiadacie rozumu, który pozwoliłby wam zrozumieć i odróżnić to, co przemijające, od tego, co wieczne? Czy nie powinniście rozważyć, że to, co pozostaje na zawsze, jest cenniejsze niż to, co szybko znika? Allah wzywa was do refleksji, abyście wybrali to, co lepsze i trwalsze, zamiast przywiązywać się do rzeczy ulotnych i złudnych.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset uczy nas właściwej hierarchii wartości – pokazuje, że dobra doczesne są tylko środkiem, a nie celem samym w sobie. Muzułmanin nie powinien przywiązywać serca do rzeczy przemijających, lecz traktować je jako narzędzie do osiągnięcia tego, co wieczne.
2. Werset ten zachęca do cierpliwości i wyrzeczeń w drodze do Allaha – przypomina, że każda rezygnacja z doczesnej przyjemności w imię Boga zostanie wynagrodzona tym, co nieskończenie lepsze.
3. Jest to wezwanie do mądrości i refleksji – islam nie jest religią ślepego naśladownictwa, lecz religią rozumu i świadomego wyboru. Allah nakazuje nam używać naszego intelektu, aby dostrzec prawdę.
4. Werset ten daje pocieszenie tym, którzy nie otrzymali wielu dóbr tego świata – przypomina im, że prawdziwa wartość nie leży w tym, co posiadają, lecz w tym, co ich czeka u Allaha.
5. Uczy nas, że życie doczesne jest tylko przejściowym etapem – jak podróżnik, który zatrzymuje się w przydrożnym zajazdzie, nie powinien traktować go jako swojego stałego domu. Prawdziwy dom czeka na nas w życiu ostatecznym.