سوره قصص — آیه 60

معانی کلمات:

• «أُوتِیتُم»: به شما داده شده است.
• «مَتَاع»: بهره و کالای ناپایدار.
• «زِینَة»: آرایش و زیور.
• «أَبْقَی»: پایدارتر و ماندگارتر.

تفسیر آیه:

ای مردم! هر آنچه از اموال، فرزندان، مقام و دیگر امکانات مادی به شما عطا شده، حقیقت آن چیزی جز بهره‌ای زودگذر و آرایشی فریبنده برای زندگی دنیا نیست؛ وسایلی که انسان برای ساعاتی کوتاه از آنها لذت می‌برد و سپس همه رو به زوال و نابودی می‌رود. در مقابل، آنچه نزد خداوند متعال برای بندگان مطیع و مخلصش آماده شده — از پاداش‌های اخروی، نعمت‌های جاودان و رضوان الهی — هم از نظر کیفیت بهتر است و هم از نظر دوام، پایدارتر و ماندگارتر است؛ زیرا نعمت‌های دنیا فانی و محدودند، اما نعمت‌های آخرت ابدی و بی‌پایانند. آیا خرد خود را به کار نمی‌گیرید تا میان این دو تفاوت بگذارید و آنچه باقی است را بر آنچه فانی است ترجیح دهید؟ عقل سلیم حکم می‌کند که انسان زیرک، متاع ناپایدار را رها کرده و به سراغ نعمت پایدار برود.

فواید و پیام‌های آیه:

1. نگاه درست به دنیا: این آیه به ما می‌آموزد که دنیا با تمام جلوه‌هایش، سرایی گذرا و فریبنده است و نباید دل به آن ببندیم؛ بلکه باید آن را وسیله‌ای برای رسیدن به سعادت ابدی قرار دهیم.
2. برتری آخرت: ارزش واقعی نزد خداست؛ هر که به دنبال خیر حقیقی و ماندگار است، باید سرمایه عمر خود را صرف طاعت پروردگار و کسب رضای او کند.
3. دعوت به خردورزی: اسلام دین عقل و اندیشه است؛ خداوند از انسان می‌خواهد با تفکر و تدبر، راه سعادت را از شقاوت تشخیص دهد و کورکورانه از هوای نفس پیروی نکند.
4. آرامش دل: کسی که به وعده‌های الهی ایمان آورد و به نعمت‌های باقی آخرت دل ببندد، از اضطراب و حرص دنیا رها می‌شود و قلبی آرام و مطمئن خواهد داشت.