سوره قصص — آیه 81

معانی کلمات:

• خَسَفْنَا: زمین را بر او و خانهاش فرو بردیم.
• فِئَةٍ: گروه و جمعیتی که او را یاری کنند.
• مِنَ الْمُنتَصِرِينَ: از کسانی که بتوانند خود را نجات دهند یا از عذاب الهی جلوگیری کنند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قارون با تمام ثروت و شکوهش به مقابله با حق برخاست و به جای شکرگزاری، تکبر ورزید و قومش را به فساد دعوت کرد، خداوند اراده فرمود تا او را عبرت جهانیان کند. ما زمین را به فرمان خود بر او و خانهاش فرو بردیم؛ به گونهای که او با تمام دارایی و قصر مجللش در دل زمین فرورفت و ناپدید شد. در آن لحظهی هولناک، هیچ گروه و جمعیتی نبود که بتواند او را یاری کند و از عذاب الهی نجات دهد. او نه تنها از نیروی انسانی بینصیب ماند، بلکه خود نیز نتوانست از خود دفاع کند و از چنگال قهر الهی بگریزد. این صحنه نشان داد که تمام قدرت و ثروت او در برابر ارادهی خداوند هیچ ارزشی نداشت و او از جمله کسانی نبود که بتوانند بر قضای الهی پیروز شوند.

فواید و پیامهای آیه:

• عبرت از سرنوشت مستکبران: این آیه به ما میآموزد که ثروت و قدرت مادی هرگز نمیتواند انسان را از قهر الهی محافظت کند؛ بنابراین نباید به داشتههای خود مغرور شویم و از یاد خدا غافل گردیم.
• توکل بر خداوند: تنها پناهگاه واقعی در برابر سختیها و بلاها، خداوند است؛ پس باید همواره به او توکل کنیم و از او یاری بطلبیم، نه از دیگران.
• هشدار به ظالمان: کسانی که در زمین فساد میکنند و به بندگان خدا ظلم میرسانند، بدانند که عاقبت آنها مانند قارون خواهد بود و هیچ کس نمیتواند آنها را از عذاب الهی نجات دهد.
• اهمیت شکرگزاری: نعمتهای الهی امانت هستند و باید در مسیر رضای او استفاده شوند؛ ناسپاسی و تکبر در برابر نعمتها، انسان را به سقوط و نابودی میکشاند.