Surja El-Ankebut — Ajet 62

Kuptimet e fjalëve:

• "Jebsutu" (يَبْسُطُ): E zgjeron, e shton dhe e bën të bollshme.
• "Er-Rizku" (الرِّزْقُ): Çdo gjë që i sjell dobi njeriut nga ushqimi, pasuria, shëndeti etj.
• "Jukaddiru" (يَقْدِرُ): E ngushton, e pakëson dhe e mat me masë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu xh.sh. është i Vetmi që i jep begati dhe e zgjeron furnizimin (rizkun) atij që do prej robërve të Tij, duke i dhënë atij pasuri të bollshme dhe mirësi të shumta. Po ashtu, Ai ia ngushton dhe ia pakëson furnizimin atij që do, sipas urtësisë dhe dijes së Tij të pafundme. Kjo nuk bëhet rastësisht, por sipas asaj që Ai e di se është më e mira për robërin e Tij – ndonjëherë pasuria e madhe është sprovë dhe dëm për njeriun, ndërsa varfëria është mbrojtje dhe pastrim për të. Allahu i di të gjitha gjendjet e robërve të Tij, të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen, dhe asgjë nuk i fshihet Atij nga gjendja e tyre, as nga ajo që u sjell dobi dhe as nga ajo që u sjell dëm. Ai vepron me drejtësi të plotë dhe urtësi të përsosur.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të mësojmë se furnizimi është vetëm në dorën e Allahut, prandaj duhet t'i drejtohemi Atij me lutje dhe t'i mbështetemi Atij për çdo gjë.
2. Të kuptojmë se pasuria e madhe nuk është domosdoshmërisht shenjë e nderimit nga Allahu, ashtu siç varfëria nuk është shenjë e poshtërimit – gjithçka është sprovë dhe urtësi.
3. Të jemi të kënaqur me atë që na ka dhënë Allahu, sepse Ai e di më mirë se ne se çfarë është e mirë për ne.
4. Të forcojmë bindjen tonë se Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë, gjë që na bën të ruhemi nga mëkatet dhe të përpiqemi për atë që e kënaq Atë.
5. Të ndiejmë qetësi shpirtërore kur e dimë se furnizimi ynë është i garantuar nga Ai që na krijoi dhe që kujdeset për ne me mëshirën e Tij.