سوره عنکبوت — آیه 62

معانی کلمات:

• یَبْسُطُ: گشاده و فراخ میگرداند، وسعت میدهد.
• الرِّزْقَ: روزی، آنچه خداوند به بندگانش از نعمتها عطا میکند.
• یَقْدِرُ: تنگ میگرداند، اندازهگیری و محدود میکند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به هر یک از بندگانش که بخواهد، روزی را فراخ و گسترده میگرداند و به هر کس که بخواهد، آن را تنگ و محدود میسازد. این گشایش و تنگی بر اساس حکمت و مصلحت الهی است، نه بر اساس خواسته یا شایستگی ظاهری بندگان. خداوند به همه چیز داناست و میداند که چه چیزی برای هر بندهای بهتر و شایستهتر است؛ گاهی وسعت روزی برای کسی مایه آزمایش و گاهی تنگی آن برای دیگری مایه رحمت و تربیت است. هیچ چیز از علم او پنهان نیست، نه احوال بندگان، نه نیازهای آنان و نه آنچه که صلاح دنیا و آخرتشان در آن است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که روزی تنها به دست خداست و هیچ کس جز او نمیتواند آن را تغییر دهد؛ پس باید تنها از او طلب روزی کنیم و به او توکل نماییم.
• تنگی و فراخی روزی، نشانه محبت یا خشم خداوند نیست؛ بلکه هر دو بر اساس حکمت و علم الهی است و ممکن است آزمایشی برای بندگان باشد.
• این آیه آرامشبخش دلهای مؤمنان است؛ زیرا میدانند که خداوند به مصلحت آنان آگاهتر از خودشان است و هر چه برایشان مقدر کرده، بهترین است.
• انسان را از حرص و طمع و حسادت به دیگران بازمیدارد و به او میآموزد که به آنچه خداوند نصیبش کرده راضی باشد و شکرگزار نعمتهای او گردد.