Сураи Аль Имран Оят 106 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он рӯз, ки гурӯҳе сафедрӯй ва гурӯҳе сияҳрӯй шаванд, ба…

Аль Имран · 106/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ۝١٠٦

🔤 Transliteration

Yawma tabyaddu wujoohunw wa taswaddu wujooh; faammal lazeenas waddat wujoohum akafartum ba`da eemaanikum fazooqul `azaaba bimaa kuntum takfuroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он рӯз, ки гурӯҳе сафедрӯй ва гурӯҳе сияҳрӯй шаванд, ба онон, ки сияҳрӯй шудаанд, мегӯянд: «Оё шумо пас аз имон оварданатон кофир шудед? Ба сабаби кофир шуданатон бичашед азоби Худоро!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маъонии калимаҳои муҳим:

«تَبْيَضُّ وُجُوهٌ»: рӯйҳо сафед мешаванд — рамзи шодӣ, нур ва саодат.
«تَسْوَدُّ وُجُوهٌ»: рӯйҳо сиёҳ мешаванд — рамзи ғам, шармсорӣ ва бадбахтӣ.
«أَكَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»: оё пас аз имон кофир шудед? — савол барои сарзаниш ва маломат.
«فَذُوقُوا الْعَذَابَ»: пас азобро бичашед — иборае, ки азоби дарднокро ифода мекунад.

Тафсири оят:

Ин оят манзараи рӯзи қиёматро тасвир мекунад, ки дар он рӯйҳо ду гурӯҳ мешаванд: рӯйҳои аҳли имон аз шодӣ ва саодат равшану сафед мегарданд, зеро онҳо ба Худо ва паёмбараш имон оварда, ба фармонҳои Ӯ амал кардаанд. Аммо рӯйҳои кофирон аз ғаму андӯҳ ва хорӣ сиёҳ мешаванд, чунки онҳо паёмбари Худоро дурӯғ бароварда, аз фармони Ӯ сар тофтаанд.

Он гоҳ ба касоне, ки рӯйҳояшон сиёҳ шудааст, барои сарзанишу маломат гуфта мешавад: «Оё пас аз имон оварданатон ба ягонагии Худо ва пас аз паймоне, ки аз шумо гирифта шуда буд, ки ба Ӯ чизе шарик наоред, кофир шудед ва куфрро бар имон ихтиёр кардед?» Пас ба онҳо гуфта мешавад: «Азоби Худоро бичашед, ки сабаби он куфрест, ки шумо мекардед.»

Баъзе муфассирон гуфтаанд, ки ин саволу сарзаниш ба он паймон ишора мекунад, ки Худованд дар олами арвоҳ аз бандагонаш гирифта, гуфта буд: «Оё Ман Парвардигори шумо нестам?» ва онҳо гуфта буданд: «Бале». Пас касоне, ки баъд аз ин иқрор куфр варзиданд, сазовори ин сарзаниш ва азоб гардиданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки рӯзи қиёмат рӯзест, ки ҳақиқати ҳолҳо ошкор мешавад ва ҳеҷ чиз пинҳон намемонад.
Имон ва амали солеҳ сабаби сафедории рӯй ва саодати ҷовидон аст, пас бояд дар ин дунё ба онҳо кӯшиш кунем.
Куфр ва нофармонӣ сабаби сиёҳшавии рӯй ва расвоӣ дар охират аст, пас бояд аз онҳо эҳтиёт намоем.
Худованд бо бандагонаш паймон гирифтааст, ки Ӯро ягона бидонанд; вафодорӣ ба ин паймон сабаби наҷот аст.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки неъмати имонро қадр кунем ва онро бо гуноҳу куфр аз даст надиҳем.
Раҳмати Худо ба бандагонаш наздик аст; ҳар кас то дами охирин тавба кунад, метавонад ба роҳи рост баргардад ва рӯяш дар қиёмат сафед гардад.

📜 Оят 104-108 — Сураи Аль Имран

104وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр даъват кунанд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар кунанд. Инҳо наҷот ёфтагонанд.

105وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки оёти равшани Худо бар онҳо ошкор шуд, пароканда гаштанд ва бо якдигар ихтилоф (зиддият) варзиданд, албатта, барои инҳо азобе бузург хоҳад буд.

106يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ

107وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Аммо онон, ки сафедрӯй шудаанд, ҳамеша ғарқ дар раҳмати Парвардигор бошанд.

108تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَالَمِينَ

Инҳо оёти Худост, ки ба ҳақ бар ту мехонем. Ва Худо ба мардуми ҷаҳон ситам раво намедорад!

← Оят 105 📖 Аль Имран Оят 107 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

106Оят

Тарҷума — Аль Имран 106

Сураи Аль Имран Оят 106 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он рӯз, ки гурӯҳе сафедрӯй ва гурӯҳе сияҳрӯй шаванд, ба…

Сураи Оят 106/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 104–108. Ба Тоҷикӣ: Русский.