سوره آل عمران — آیه 24

معانی کلمات:

• «تَمَسَّنَا»: به ما برسد و ما را فراگیرد.
• «مَعْدُودَاتٍ»: اندک و شماره‌شده؛ روزهایی محدود و کوتاه.
• «غَرَّهُمْ»: آنان را فریب داد و مغرور ساخت.
• «یَفْتَرُونَ»: دروغ می‌بافند و به خدا نسبت ناروا می‌دهند.

تفسیر آیه:

این روی‌گردانی و انحراف آنان از حق، به سبب این بود که می‌گفتند: «آتش دوزخ هرگز به ما نخواهد رسید، مگر چند روزی اندک و محدود.» این پندار باطل، آنان را در دینشان مغرور و فریب‌خورده ساخت؛ زیرا آنچه را که به دروغ به خدا نسبت می‌دادند و از پیش خود ساخته بودند، آنان را فریب داد و جرئت داد تا بر خدا و دین او گستاخی کنند و بر گناه و کفر خود اصرار ورزند. آنان خیال می‌کردند که با این چند روز کوتاه عذاب، از آتش رهایی می‌یابند و سپس وارد بهشت می‌شوند؛ پس به همین خیال خام دلخوش بودند و به دین باطل خود چنگ زدند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. باورهای نادرست و خرافی، ریشه اصلی سرکشی و گناه است؛ هرگاه انسان تصور غلطی از خدا و آخرت داشته باشد، در دین خود فریب می‌خورد و از حق دور می‌شود.
2. کسی که گناه را کوچک بشمارد و عذاب الهی را ناچیز انگارد، به تدریج بر نافرمانی خود می‌افزاید و به ورطه هلاکت می‌افتد.
3. دروغ بستن به خدا و دین او، نه تنها سودی ندارد، بلکه انسان را مغرور می‌کند و او را از راه راست بازمی‌دارد؛ پس باید از خدا و وعده‌های او شناخت درست و راستین داشت.
4. این آیه هشدار می‌دهد که نباید به آرزوهای بی‌اساس دل خوش کرد؛ رستگاری تنها در سایه ایمان راستین، عمل صالح و ترس از عذاب الهی به دست می‌آید.