Surja Ali-Imran — Ajet 53

Kuptimet e fjalëve:

• “Fektubnâ”: Na shkruaj, na regjistro, na bëj pjesë të atij grupi.
• “Esh-Shâhidîn”: Dëshmitarët, ata që dëshmojnë për njëshmërinë e Allahut dhe për vërtetësinë e të dërguarve të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Pas mrekullisë së tryezës së zbritur nga qielli dhe pas bisedës së Allahut me Isain (paqja qoftë mbi të), dishepujt e tij besnikë (Havarijun) u lutën duke thënë: “O Zoti ynë! Ne besuam me gjithë zemër në atë që Ti e zbrite nga shpallja, pra në Ungjill, dhe e ndoqëm të dërguarin Tënd, Isain (paqja qoftë mbi të), në atë që na urdhëroi. Prandaj, na bëj të jemi bashkë me dëshmitarët e së vërtetës – ata që dëshmuan për njëshmërinë Tënde dhe për vërtetësinë e të dërguarve të Tu – dhe na shkruaj në radhët e tyre, që të jemi prej atyre që do të dëshmojnë kundër popujve të vet në Ditën e Gjykimit.”

Kjo lutje tregon sinqeritetin e tyre dhe gatishmërinë për t’iu përkushtuar plotësisht fesë së Allahut, duke kërkuar që të jenë dëshmitarë të drejtë të së vërtetës, ashtu siç do të jenë pasuesit e Muhammedit (paqja qoftë mbi të) dëshmitarë mbi njerëzimin.

Përfitimet nga Ajeti:

• Besimi i vërtetë nuk mjafton vetëm me fjalë, por kërkon ndjekje praktike të të dërguarit të Allahut – kështu që besimi dhe ndjekja janë të pandara.
• Lutja e dishepujve të Isait (paqja qoftë mbi të) na mëson se edhe në momentet e suksesit dhe pas mrekullive, njeriu duhet t’i drejtohet Allahut me përulësi dhe t’i kërkojë Atij që ta mbajë në rrugën e drejtë.
• Dëshmia për të vërtetën është një nder i madh; muslimani duhet ta kërkojë këtë nder nga Allahu dhe të përpiqet që me fjalë dhe vepra të jetë dëshmitar i drejtë i fesë së tij.
• Ajeti tregon se pasuesit e vërtetë të Isait (paqja qoftë mbi të) ishin të devotshëm dhe të sinqertë, dhe se Islami është vazhdimësi e mesazhit të tyre – duke i bërë muslimanët pjesë të zinxhirit të dëshmitarëve të së vërtetës në çdo kohë.