Сураи Аль Имран — Оят 53

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• رَبَّنَا: Эй Парвардигори мо.
• آمَنَّا: Имон овардем, яъне бовар кардем ва тасдиқ намудем.
• أَنزَلْتَ: Ту нозил кардӣ (фиристодӣ).
• اتَّبَعْنَا: Пайравӣ кардем, аз пай рафтем.
• الرَّسُولَ: Паёмбар (яъне Исои Масеҳ алайҳис-салом).
• فَاكْتُبْنَا: Пас моро бинавис, моро сабт кун.
• الشَّاهِدِينَ: Гувоҳон, яъне касоне ки ба ҳақ гувоҳӣ медиҳанд.

1. Тафсири оят:

Ҳавориён (пайравони Исои Масеҳ алайҳис-салом) ба Парвардигори худ муроҷиат карда, мегӯянд: «Эй Парвардигоро! Мо ба он китобе, ки Ту нозил кардӣ — яъне Инҷил — имон овардем ва тасдиқ кардем, ки он аз ҷониби Туст. Мо аз Паёмбари Ту Исои Масеҳ алайҳис-салом пайравӣ кардем ва ба дастурону таълимоти ӯ амал намудем. Пас моро дар зумраи гувоҳон бинавис — онҳое ки ба ягонагии Ту ва ба рисолати паёмбаронат гувоҳӣ медиҳанд ва ба ҳақ шаҳодат медиҳанд».

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳавориён бо ихлоси комил ба Худованд рӯ оварда, имон ва пайравии худро ба Паёмбар иқрор карданд ва аз Парвардигор хостанд, ки онҳоро дар қатори гувоҳони ҳақ қарор диҳад — яъне онҳое ки ба рисолати паёмбарон гувоҳӣ медиҳанд ва дар рӯзи қиёмат аз умматҳои худ шаҳодат медиҳанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки бо дили пок ва забoни ростқавл ба Худованд муроҷиат кунем ва имону пайравии худро ба паёмбарон иқрор намоем.
• Нишон медиҳад, ки имон ва пайравӣ аз Паёмбар ду амри ба ҳам пайвастанд: на танҳо бовар кардан, балки амал кардан ва аз пай рафтан низ зарур аст.
• Ҳавориён намунаи бандагони содиқанд, ки ҳақро пазируфтанд ва хостанд дар зумраи гувоҳони ҳақ бошанд — ин моро ба он ҳидоят мекунад, ки мо низ дар роҳи ҳақ собитқадам бошем ва ба ҳақ шаҳодат диҳем.
• Оят ба мо меомӯзад, ки аз Худованд хоҳиш кунем, ки моро дар қатори некӯкорoн ва ростқавлон қарор диҳад, то дар дунёву охират сарфароз бошем.
• Ин оят дили инсонро ба ислом ва Қуръон гарм мекунад, зеро нишон медиҳад, ки роҳи имон ва пайравӣ аз паёмбарон роҳи наҷот ва саодат аст, ва ҳар касе ки ин роҳро интихоб кунад, дар зумраи гувоҳони ҳақ ва бахтёрон хоҳад буд.