Surja Er-Rum — Ajet 18

Kuptimet e fjalëve:

• Ve a'shiyyan (وَعَشِيًّا): koha e pasdites, përkatësisht koha e namazit të ikindisë (Asr).
• Ve hine tuzhirun (وَحِينَ تُظْهِرُونَ): kur hyni në kohën e drekës (mesditës), përkatësisht koha e namazit të drekës (Dhuhr).

Tefsiri i ajetit:

Lavdia dhe falënderimi i takon vetëm Allahut, i Cili është i vetmi që meriton çdo lloj lavdërimi në qiej dhe në tokë. Të gjitha krijesat në qiej dhe në tokë e lavdërojnë Atë, duke e njohur madhështinë dhe përsosmërinë e Tij. Më pas, Allahu i urdhëron besimtarët që ta lartësojnë dhe ta madhërojnë Atë në kohë të ndryshme të ditës: në mbrëmje, në mëngjes, në kohën e pasdites (Asr) dhe në kohën e mesditës (Dhuhr). Këto janë kohët e namazeve, të cilat e mbajnë robin gjithmonë të lidhur me Zotin e tij, duke e përmendur dhe falënderuar Atë në çdo çast të ditës. Pra, lavdërimi i Allahut nuk kufizohet vetëm në një kohë të caktuar, por është i vazhdueshëm në çdo kohë dhe në çdo vend.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se lavdërimi dhe falënderimi i takon vetëm Allahut, sepse të gjitha mirësitë vijnë prej Tij, si në qiej ashtu edhe në tokë.
2. Namazet në kohët e tyre të caktuara janë një formë e lavdërimit dhe e falënderimit ndaj Allahut, duke e mbajtur robin gjithmonë të lidhur me Krijuesin e tij.
3. Islami është fe që e mbush tërë jetën e njeriut me përmendjen e Allahut, duke e bërë atë të ndjejë praninë e Zotit në çdo moment, gjë që sjell qetësi shpirtërore dhe lumturi të vërtetë.
4. Ky ajet na nxit që të jemi robër falënderues ndaj Allahut, sepse falënderimi është çelësi i shtimit të mirësive dhe i afrimit më shumë te Zoti.