روم سۈرىسى — ئايەت 18

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• ﴿وَعَشِيًّا﴾: كەچ ۋاقتى، كۈن پاتقان چاغ؛ بۇ يەردە ئەسىر نامىزىنىڭ ۋاقتى كۆرسىتىلىدۇ.
• ﴿تُظْهِرُونَ﴾: چۈش ۋاقتىغا كىرىش، يەنى چۈش نامىزىنىڭ ۋاقتىغا كىرىش.
• ﴿الْحَمْدُ﴾: ماختاش، مەدھىيە ئېيتىش، شۈكۈر قىلىش.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ ئۇلۇغلۇقىنى ۋە بىرلىكىنى بىلدۈرۈپ، ئاسمانلار ۋە زېمىندىكى ھەممە مەخلۇقاتنىڭ، پەرىشتىلەرنىڭ ۋە ئىنسانلارنىڭ، ھەتتا ھەر بىر جانلىقنىڭ ئاللاھقا ماختاش ۋە مەدھىيە ئېيتىدىغانلىقىنى خەۋەر بېرىدۇ. ئاللاھقا ھەممە ماختاش، ھەممە شۈكۈر مەخسۇس بولۇپ، ئۇنىڭ شېرىكى يوق، بالىسى ۋە جورىسى يوق. شۇڭا مۇئمىنلەر ئاللاھنى ھەر ۋاقىت ئۇلۇغلاپ، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىپ، ناماز ئوقۇش ئارقىلىق ئۇنىڭغا قۇلچىلىق قىلىشى كېرەك.

ئايەتتە ئاللاھ تائالا مۇئمىنلەرگە كۈننىڭ ئوخشاش بولمىغان ۋاقىتلىرىدا ئۇنى ئەسلىشىنى ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشىنى ئەسكەرتىدۇ: كەچ ۋاقتىدا ئەسىر نامىزىنى ئوقۇش، چۈش ۋاقتىدا پېشىن نامىزىنى ئوقۇش. بۇ ۋاقىتلار ئىنساننىڭ كۈندىلىك تۇرمۇشىدا ئاللاھنى ئەسلىشى ۋە ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشى ئۈچۈن مۇھىم پۇرسەتلەردۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھقا ماختاش ۋە شۈكۈر قىلىش پەقەت بىر ۋاقىتقا خاس ئەمەس، بەلكى ھەر ۋاقىت، ھەر جايدا بولۇشى كېرەك. ئاسمانلار ۋە زېمىندىكى ھەممە نەرسە ئاللاھنى مەدھىيە قىلىدۇ. شۇڭا بىز مۇسۇلمانلار ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ئېتىراپ قىلىپ، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىپ، نامازلىرىمىزنى ۋاقتىدا ئوقۇپ، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىشكە تىرىشىشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھقا يېقىنلىشىشقا، ئۇنىڭغا بولغان مۇھەببىتىمىزنى ۋە شۈكۈرۈمىزنى ئاشۇرۇشقا تەرغىب قىلىدۇ.