Sure Rûm — Ayet 34

Kelime Anlamları:

• Li-yekfürû: İnkâr etsinler, nankörlük etsinler diye.
• Bimâ âteynâhüm: Kendilerine verdiğimiz nimetlere karşı.
• Fetemetteû: Öyleyse (dünyada) faydalanın, geçinin.
• Fe-sevfe ta'lemûn: Yakında bileceksiniz (akıbetinizi).

Tefsir:

Bu âyet, insanın acizliğini ve Rabbine olan muhtaçlığını gözler önüne serer. İnsan, başına bir sıkıntı geldiğinde, bir darlığa düştüğünde Rabbine yönelir, O'na dua eder. Fakat Allah o sıkıntıyı giderip, kendisine rahmetiyle tekrar bolluk ve ferahlık verdiğinde, bazıları bu büyük nimeti unutur ve nankörlüğe sapar. İşte bu âyet, o nankörlerin hâlini kınamakta ve onlara gözdağı vermektedir.

Allah Teâlâ, kullarına verdiği nimetlerin, özellikle de sıkıntıdan kurtuluşun, bir imtihan vesilesi olduğunu bildirir. Bu nimetlere karşı gösterilmesi gereken tavır, şükür ve itaattir. Ancak bazıları, bu nimetleri görmezden gelerek, "Bu benim hakkım, benim başarım" diyerek kibirlenir ve Allah'ın kudretini inkâr eder. Bu, onların kendi aleyhine işledikleri bir suçtur.

Âyetin sonundaki "Fetemetteû" (Öyleyse faydalanın) ifadesi, bir tür tehdit ve uyarıdır. Sanki onlara şöyle denmektedir: "Madem ki nankörlük ettiniz, o hâlde şu kısa dünya hayatında, geçici zevklerinizden faydalanın bakalım! Ama bilin ki bu faydalanmanızın bir sonu vardır." Ardından gelen "Fe-sevfe ta'lemûn" (Yakında bileceksiniz) ifadesi ise, o sonun ne kadar korkunç olduğunu haber verir. Onlar, kıyamet günü, yaptıklarının karşılığını görecekler ve o zaman gerçeği, apaçık bir şekilde anlayacaklardır.

Bu âyet, bizlere çok önemli bir ders verir: Nimete kavuştuğumuzda şükretmek, sıkıntıdan kurtulduğumuzda bunu Allah'ın bir lütfu olarak görmek ve O'na olan bağlılığımızı artırmak gerekir. Unutmayalım ki, nimetin devamı şükürle olur. Nankörlük ise, insanı hem dünyada huzursuz eder hem de ahirette hüsrana sürükler. Rabbimiz, bizleri nimetlerine şükreden, sıkıntı anında sabreden ve her hâlükârda O'na yönelen kullarından eylesin.