روم سۈرىسى — ئايەت 34

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە ئېھتىياجلىق سۆزلەر:

• لِيَكْفُرُوا: ئۇلار كۇفرىلىق قىلسۇن، يەنى بىز بەرگەن نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلماي، ئۇنى ئىنكار قىلسۇن.
• آتَيْنَاهُمْ: ئۇلارغا بەردۇق، ئاتا قىلدۇق.
• فَتَمَتَّعُوا: مەنپەئەتلىنىڭلار، راھەتلىنىڭلار.
• فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ: ئۇزۇن ئۆتمەي بىلىسىلەر، يەنى ئاقىۋىتىنى كۆرىسىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلگىرىكى ئايەتلەر بىلەن باغلىنىشلىق بولۇپ، مۇشرىكلارغا قارىتىلغان. ئۇلار بېشىغا كەلگەن بەلا-مۇسىبەت ۋاقتىدا ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، ياردەم سورايدۇ. ئاللاھ ئۇلارنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىپ، بەلا-مۇسىبەتنى كۆتۈرۈپ تاشلىغاندا، ئۇلار يەنە شېرىك كەلتۈرۈشكە قايتىدۇ ۋە ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەرگە كۇفرىلىق قىلىدۇ. شۇڭا ئاللاھ تائالا ئۇلارغا: "بىز ئۇلارغا ئاتا قىلغان نېمەتلەرگە كۇفرىلىق قىلسۇن، ئۇنداقتا ھازىرچە مەنپەئەتلىنىپ تۇرسۇن، ئۇزۇن ئۆتمەي ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئاقىۋىتىنى بىلىدۇ" دەپ تەھدىت قىلىدۇ.

بۇ ئايەتتە ئىككى مۇھىم نۇقتا بار:

بىرىنچىسى: ئىنسانلار بېشىغا كۈن چۈشكەندە ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، كۈنى يېنىكلىگەندە يەنە كۇفرىلىق ۋە گۇناھقا قايتىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ نېمىتىگە شۈكۈرسىزلىك قىلىش ۋە ئۇنى ئىنكار قىلىشتۇر.

ئىككىنچىسى: ئاللاھ تائالا ئۇلارغا دۇنيادا بىر مەزگىل مەنپەئەتلىنىش پۇرسىتى بېرىدۇ، ئەمما بۇ ئۇلارنى جازادىن قۇتۇلدۇرالمايدۇ. ئاخىرەتتە ئۇلار قىلغان كۇفرىلىقى ۋە گۇناھلىرىنىڭ ئاقىۋىتىنى كۆرىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ بەرگەن ھەر قانداق نېمەتكە شۈكۈر قىلىشىمىز، بەلا-مۇسىبەت ۋاقتىدا ئاللاھقا يالۋۇرۇشىمىز ۋە كۈنى يېنىكلىگەندە ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىپ، گۇناھقا قايتىشتىن ساقلىنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى شۈكۈر قىلغۇچى بەندىلەردىن قىلسۇن.