Sure Rûm — Ayet 38

Kelime Anlamları:

• Zâl-kurbâ: Yakın akraba, akrabalık bağı bulunan kimse.
• Miskîn: İhtiyaç sahibi, yoksul kimse.
• İbni’s-sebîl: Yolculuğu sırasında malı tükenen, memleketinden uzakta kalmış muhtaç yolcu.
• Vechillâh: Allah’ın rızası, O’nun hoşnutluğu.
• Müflihûn: Kurtuluşa erenler, umduklarına kavuşup korktuklarından emin olanlar.

Tefsir:

Ey iman eden kimse! Allah’ın sana verdiği nimetlerden, yakın akrabanın üzerindeki hakkını ver. Onlara iyilik et, sıla-i rahimde bulun, ihtiyaçları varsa yardım et. Yoksulu ve ihtiyaç sahibini de unutma; onun açlığını gider, halini sor. Yolculuğu sırasında malı tükenmiş, memleketinden uzakta kalmış muhtaç yolcuya da el uzat; onun memleketine ulaşmasına vesile ol. Bu hakları, gönül hoşnutluğuyla ve karşılık beklemeden ver.

Bu yardımlar, yalnızca Allah’ın rızasını dileyen, yaptığı her işte O’nun hoşnutluğunu gözeten kimseler için çok hayırlıdır. Çünkü böyle bir niyetle yapılan iyilik, dünyada huzur, ahirette ise büyük bir ecir kazandırır. İşte bu kimseler, Allah’ın vaadine güvenip O’na yönelen, mallarını O’nun yolunda harcayan ve emirlerine uyan gerçek kurtuluşa erenlerdir. Onlar, Rablerinin rahmetine kavuşacak, azabından da emin olacaklardır.

Ey kardeşim! Bu ayet bize gösteriyor ki, malımız sadece bize ait değildir; onda başkalarının da hakkı vardır. Akrabamızı gözetmek, yoksulu doyurmak ve yolda kalmışa yardım etmek, kalbimizi arındırır, toplumumuzu güçlendirir. Unutma ki, verdiğin her şey Allah katında senin için saklanır ve kat kat artırılarak geri döner. Öyleyse eli açık ol, gönlü geniş tut; Allah’ın rızasını kazanmak için fırsatları değerlendir. Kurtuluş, ancak O’nun rızasını arayanların yoludur.